|
Tussen Hemel en Aarde
Nog niet écht celestiaal, maar al zwevend in het lucht-ruim aan boord van een Boeing 747 tussen Schiphol en Chicago, komen er toch geestelijke gedachten los... |
van redakteur Robert Poort:
Welkom aan Boord !
Voor de nietsvermoedende MVG-bezoeker lijkt het alsof het materiaal dat op deze website wordt gepresenteerd voornamelijk een produkt is van eigen bodem, maar schijn kan soms bedriegen ...
Uiteraard
zijn de meeste bijdragen van heiligen der laatste dagen uit Nederland en Vlaanderen, maar de opmaak van de meeste artikelen gebeurt in hotelkamers en luchthavens over de gehele wereld: Frankfurt, Los Angeles, Honolulu, Osaka, en soms zelfs tussen bestemmingen door in het luchtruim.
Uw redakteur is steward bij de amerikaanse luchtvaartmaatschappij United Airlines en is gestationeerd te San Francisco - Californie. Woonachtig te Las Vegas (ik vlieg wekelijks op en neer) woont ons gezin al sinds 1992 in de VS. Mijn lieve vrouw Telekaki is afkomstig van het eiland-staatje Tonga, maar spreekt uitstekend Nederlands na een verblijf van meer dan twintig jaar in Nederland. Onze vijf kinderen zijn inmiddels volwassen en hebben hun eigen gezinnen. We hebben allemaal nog de nederlandse nationaliteit en de kinderen spreken zo heel af en toe nog wel eens eens woordje Nederlands, maar ze zijn eigenlijk al min of meer amerikaans in hun doen en laten. Behalve ondergetekende dus; wie op 39-jarige leeftijd emigreert is en blijft gewoon een Nederlander!
Als steward vlieg ik binnenlandse vluchten in de VS, maar ook heel dikwijls naar Europa, het Verre Oosten en zo af en toe naar Zuid-Amerika; een avontuurlijke en enerverende baan, maar tegelijkertijd ook wel heel vermoeiend. We vliegen bijv. van San Francisco rechtstreeks naar Frankfurt, blijven daar dan 28 uur in een hotel en dan alweer zo'n 11 uur vliegen op de retourvlucht. Daar staat tegenover dat er veel vrije dagen zijn tussen de vliegreizen door, waardoor ik ruimschoots in de gelegenheid ben aan de MVG-site te werken. Ik wilde graag wat ervaringen met u delen die ik opdeed tijdens mijn reizen en e.e.a. relateren aan wat MVG zoal te bieden heeft. Als geen ander ervaar ik dat onze wereld steeds kleiner wordt; men vliegt veel meer dan vroeger, en ook door de enorme informatiestroom die op gang is gekomen in dit computertijdperk zijn de afstanden letterlijk en figuurlijk steeds kleiner aan het worden. Door dit alles is het redaktionele werk voor MVG bijv. ook vele malen eenvoudiger dan in het verleden het geval was. Enerzijds door het Internet en anderzijds door mijn werkkring kan ik gemakkelijk verbanden leggen, ontmoet ik overal ter wereld leden van onze kerk.
Vorige maand op het traject Frankfurt - San Francisco zag ik iemand een boek over Joseph Smith lezen - als boekenwurm heb ik de ziekelijke gewoonte over de schouders van passagiers mee te lezen om de titel van het boek te weten te komen vaak ook om daarover een gesprek te beginnen - en u kunt zich voorstellen dat dit boek direct mijn aandacht trok. Het boek was: "Joseph Smith, Rough Stone Rolling " van auteur Richard Lyman Bushman, waarover Wouter van Beek onlangs een razend interressante boekbespreking schreef. De passagier die het boek aan het lezen was bleek een Amerikaans lid van de kerk die met een duitse vrouw uit Berlijn getrouwd was: broeder Noel Stanford Oveson uit Salt Lake City. En al pratende moest ik natuurlijk wel even kwijt dat de zoon van een van onze beste vrienden, Elder Joseph "Joey" Stekkinger, momenteel een zending in Berlijn vervulde. Broeder Oveson's gezicht lichtte op, nou en of hij Elder Stekkinger kende! Slechts kort daarvoor had hij Elder Stekkinger bij zijn schoonfamilie ontmoet, waar de Elders voor het eten waren uitgenodigd, en hij was onder de indruk van de heel bijzondere en positieve geest die Elder Stekkinger uitstraalde. Mijn dag kon dus niet meer stuk.
Een Boeing 747 (Jumbojet) biedt plaats aan ruim 350 passagiers en aan boord van zo'n groot vliegtuig krijg je als steward met de meest uiteenlopende mensen te maken. Mensen van alle rangen standen, uit alle uithoeken van de wereld, een bonte stoet van talen en culturen.
Ook op levensbeschouwelijk terrein is de verscheiden-heid groot: Moslims uit het Midden-Oosten in lange witte en beige gewaden, orthodoxe Joden in hun typische kledij, boedistische monniken in fel oranje dracht, Mennonieten met baarden en hun vrouwen in lange rokken,
en .... mormoonse zendelingen!
Met meer dan 50.000 zendelingen op pad overal ter wereld, is het logisch dat je ze regelmatig tegenkomt op luchthavens en dus ook op mijn vluchten. Je ziet vaak in één oogopslag of je met vertrekkende of terugkerende zendelingen te doen hebt. Zendelingen op weg naar hun zendingsgebied zitten goed in het pak, dragen smetteloos witte overhemden en nieuw gepoetste schoenen. Onderweg lezen ze in de schriften, schrijven in hun dagboek, en praten enthousiast over het evangelie met iedereen die het maar horen wil. Zendelingen op weg naar huis daarentegen, dragen versleten schoenen en smoezelige overhemden, en genieten heel ontspannen van de film die aan boord vertoond wordt! Ik stel me altijd even voor en maak een praatje met ze als ik de kans krijg; ik zorg voor extra maaltijden (jongens in de groei), maar ik kom ook zendelingenzusters en oudere zendelingenechtparen tegen. Onze eigen drie zonen vervulden zendingen in Wisconsin, Oklahoma en Florida. Net als u geniet ik van de wederwaardigheden van onze zendelingen die een weblog bijhouden. Overal ter wereld maken onze zendelingen deel uit van het straatbeeld en vertegenwoordigen ze de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Behalve het zendingswerk dat een zendeling verricht maakt hij of zij ook een unieke persoonlijke groei door tijdens de zending die van onschatbare waarde is voor de rest van zijn of haar leven. Er zijn zoveel aspecten aan een zending die soms onbelicht blijven.
Een jonge zendeling vertelde me op een vlucht van Mexico City naar San Francisco over zijn ervaringen: over een gezin dat hij onderwees en waarvan de vader stevig aan de drank was met alle gezinsproblemen van dien. Niettemin had de Geest hun harten geraakt en besloten zij zich te laten dopen.
De zendeling vertelde dat de moeder van het gezin tijdens het doopinterview niet echt zeker wist of het herstelde evangelie waar was, maar ze wist voor 100% zeker dat haar man met drinken was gestopt en dat was voor haar meer dan voldoende! Noem het maar een "Woord van Wijsheid" bekering, net zoals er eigenlijk legio andere sociale redenen zijn waarom mensen lid van de kerk worden. Onze individuele achtergronden en beweegredenen om lid van de kerk te worden lopen uiteen, en dat geldt ook voor het getuigenis dat we ervan hebben. In mijn beroep als steward realiseer ik me iedere dag weer wat een enorm grote verscheidenheid er is onder de kinderen van onze Hemelse Vader.
Als redakteur waardeer ik daardoor ook een grote verscheidenheid aan meningen, getuigenissen, en ervaringen binnen onze mormoonse geloofstraditie; ze mogen er allemaal zijn! Op de MVG-site treft u geloofsversterkende artikelen aan, maar ook ervaringen van hen voor wie niet alles even vanzelfsprekend is, soms zelfs worstelen met hun geloof. We weten dat er een verscheidenheid bestaat aan geestelijke gaven en evenzovele vormen waarop deze zich kunnen uiten. De Schriften zelf zijn eigenlijk al een schoolvoorbeeld van uiteenlopende ervaringen en meningen van mensen die door de eeuwen heen samen op weg zijn naar God.
Beschouw MVG maar als een openbare bibliotheek over het Mormonisme, een functie die ze vanwege haar onafhankelijke karakter heel goed kan vervullen. In dit geval is de bibliothecaris echter een heilige der laatste dagen waardoor genuanceerde berichtgeving de plaats inneemt van de gebruikelijke anti-mormoonse tendenzen waar je op het Internet over struikelt. In een bibliotheek kan men de meest uiteenlopende titels aantreffen - ook literatuur die ons op het eerste gezicht niet aanstaat of aanspreekt - maar dat moet ons nimmer op het idee brengen serieus materiaal te verwijderen of te verbieden. Keuzes en gevolgtrekkingen laten we aan de lezers over - boekverbrandingen zijn van een andere tijd!
Als er één eigenschap is die je als steward moet hebben is het wel incasseringsvermogen, geduld, en verdraagzaamheid, en dat geldt eigenlijk ook voor MVG waar we zoveel mogelijk (binnen het redelijke) iedereen aan het woord laten en er hopelijk ons voordeel mee doen. We mogen van mening verschillen, hoeven niet alles voor zoete koek aan te nemen, maar zijn altijd bereid naar elkaar te luisteren. Ook deze maand presenteert MVG weer een verscheidenheid aan artikelen die mogen aantonen dat MVG inmiddels een volwassen medium is geworden.
Lees zelf maar!
namens de gehele MVG-bemanning:
Welkom aan Boord!