Grant,O Lord, that your Holy and life-giving Spirit
may so move every human heart, that barriers which divide us may crumble,
suspicions disappear and hatred cease; that, our divisions being healed,
we may live in justice and peace,
through Jesus Christ our Lord. Amen.
Congregational Prayer of Benediction - Community
of Christ - Las Vegas
Geef, O Heer, dat uw Heilige en levenschenkende Geest elk menselijk
hart mag raken, dat de barrieres die ons scheiden mogen worden afgebroken,
wantrouwen zal verdwijnen en haat zal afnemen; dat we door onze toenadering,
in vrede en gerechtigheid mogen leven, door Jezus Christus onze Heer.
Amen.
Gezamelijk Slotgebed - Gemeenschap van Christus
- Las Vegas
Restorations / Herstellingen
Restorations is a monthly
reflection of Latter-day spirituality by Bryan
Monte, a member of the Community of Christ, living in Zeist, The Netherlands,
and Robert Poort, a member of the Church of Jesus Christ of Latter-day
Saints, living in Las Vegas, Nevada. The Community of Christ is the
new name of the former Reorganized Church of Jesus Christ of Latter-day
Saints. Both churches find their origin within the faith tradition of
the Restoration.
Herstellingen is een maandelijks
bericht over spiritualiteit in het licht van het herstelde evangelie
door Robert Poort, een Nederlander woonachtig te Las Vegas in de VS,
en lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen,
en Bryan Monte, een Amerikaan woonachtig te Zeist, en lid van de Gemeenschap
van Christus. De Gemeenschap van Christus is de nieuwe naam van de voormalige
Gereorganiseerde Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste
Dagen. Beide kerkgenootschappen komen voort uit de geloofstraditie van
de Herstelling.
This month / Deze
maand :
Easter Reunion at Dalfsen / Paas Reunie in Dalfsen
Report on Dutch Community of Christ Church Reunion, March 2008
by Bryan Monte
Easter weekend I attended the annual Community of Christ Reunion along with 50 COC members and their friends at the Mooirivier Conference Centre in Dalfsen, The Netherlands. Here the Dutch church held its yearly retreat or “reunion” as it is called in the COC/RLDS tradition, during which members attended classes, workshops and services about Christ’s sacrifice and resurrection, the mission of the church, stewardship, how to pray and meditate, and marriage. The high points of the reunion were the Good Friday communion (sacrament) service with its theme: “Be(come) a Community of Peace” and the Easter Sunday services with its theme of “Jesus Lives.” The guest speaker for the weekend was Apostle Dale Luffman, apostle for the Central and Western parts of the United States and a professor at the Community of Christ Seminary in Independence, Missouri. Other leaders attending the four-day reunion included Christian and Christie Skoorsmith, newly arrived from America, along with Dutch leaders Henk Bokma, Johannes Gjaltema, Geesje van Klinken, Ruud Leegstra, Kees Olijnsma and Annette Terpstra. Included among the 50 reunion attendees were also five gay/lesbian members or visitors who were warmly welcomed by the Dutch and American church leaders.
Reunion is an RLDS/COC tradition which began in the late 1800s. During this period, church members attended week-long meetings at campgrounds during the summer in places such as Kirtland, Ohio and Lamoni, Iowa to hear news about the church, to listen to church leaders preach and to attend classes. Accommodation during this time and for many years thereafter was fairly primitive. Most members stayed in tents or unheated cabins and attended open-air classes and services. In the last 30 years, however, many of the COC campgrounds, such as the one I first attended at Temple Grove in Northwestern Pennsylvania in 1975 have been upgraded to include permanent, all-weather structures and modern dining halls. Whilst the Dutch Community of Christ church does not have its own campgrounds and facilities, due to its tradition of holding its reunion at Easter, it has the distinction of being one of the first groups in the COC church to “try out” the new reunion curriculum.
Apostle Luffman’s four classes included topics such as “Be Vulnerable to God’s Grace,” “Called by Your Name,” “Faithfulness” and “Listen and Respond.” I was able to attend the first two of these classes. In the first class, Apostle Luffman talked about his childhood in Oregon and his church assignments over the years in different parts of the United States, India, Sri Lanka, Nepal and Korea. He mentioned how the world’s new consumer society has not brought happiness. He reminded the church of examples in the Book of Mormon, where riches led to spiritual poverty and societal destruction. “The Western world is affluent, but poor.” He stated further that: “We have become captives to the consumer culture, but not to God’s grace.” Apostle Luffman stated that church members needed to learn to listen in silence for God’s inspiration and to try to increase God’s presence in their daily lives.
In his second class, he talked about the different names the church has had over the years – the Church of Christ in Manchester, New York in 1830, the Church of the Latter Day Saints in Kirtland, Ohio, in 1834, the Church of Jesus Christ of Latter Day Saints in Far West, Missouri in 1838, the Reorganized Church of Jesus Christ of Latter Day Saints in Plano, Illinois in 1872 and Community of Christ in Independence, Missouri in 2001. He also recounted the thoughts of then Church President Wallace B. Smith at the 1994 Estes Park, Colorado church leaders’ meeting that led to the new name which was approved by the world church at conference in April 2000. Apostle Luffman said that the new name would “give the church a new identity so it would be free to pursue God’s mission.” He recounted the stories of Abram, Jacob, Simon and Saul, whose new names as Abraham, Israel, Peter and Paul also gave them new missions. He added further that it was the duty of members to try to discern the will of God through prayer, meditation and scripture study to try to understand their role in the church’s new mission and not be afraid of where they might be called to go.
Socialising activities during the Dutch reunion, in addition to the group meals, included a Friday film evening, a Saturday games’ evening, a Sunday afternoon excursion to the Ecodrome in nearby Zwolle, and a Sunday evening talent show.
This was the second time in three years that I have attended the Dutch COC reunion. I found the classes, workshops and services interesting, enlightening and enjoyable even though I could only stay until Sunday afternoon due to work and family commitments. I especially enjoyed introducing my partner, Winfred, to the Dutch and American church members. Winfred has met church members in Ohio, Missouri and Utah before, but this was his first contact with the Dutch church. I was grateful that the Dutch and American church leaders treated us with respect and, as a couple. I was also happy to have the chance to meet and speak with two other gay men and one lesbian whilst attending services or sharing meals.
Een verslag van de Kerkelijke -Maart 2008- Reunie van de Gemeenschap van Christus in Nederland
door Bryan Monte
Tijdens de paasdagen nam ik deel aan de jaarlijkse Reunie van de Gemeenschap van Christus, die door zo'n 50 leden en vrienden van de kerk werd gehouden in het Mooirivier Conferentie Centrum te Dalfsen. De nederlandse kerk hield er haar jaarlijkse retraite of "reunie" zoals ze wordt genoemd in de traditie van de Gemeenschap van Christus/De Gereorganiseerde Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, waar leden deelnamen aan klassen, workshops, en kerkdiensten rond de opoffering en opstanding van Christus, de zending van de kerk, rentmeesterschap, gebed en meditatie, en huwelijk. Hoogtepunten van de reunie was de Goede Vrijdag Communie (avondmaalsdienst) met als thema: "Een Vredesgemeenschap zijn en worden", alsmede de Paasdienst op zondag met het thema: "Jezus Leeft." De gastspreker voor het weekend was Apostel Dale Luffman, apostel voor het Centrale en Westelijk gedeelte van de Verenigde Staten en een professor aan het Semenarie van de Gemeenschap van Christus te Independence in Missouri. Andere leiders die de vierdaagse reunie bijwoonden waren o.m. Christian en Christie Skoorsmith, onlangs uit de VS gearriveerd, en nederlandse leidinggevenden als Henk Bokma, Johannes Gjaltema, Geesje van Klinken, Ruud Leegstra, Kees Olijnsma en Annette Terpstra. Onder de vijftig deelnemers aan de reunie bevonden zich ook vijf homo/lesbische leden en bezoekers, die hartelijk welkom werden geheten door de nederlandse en amerikaanse kerkleiders.
De Reunie is een kerkelijke traditie die in de laat-19e eeuw begon. Tijdens die periode bezochten kerkleden een week lang openluchtbijeenkomsten in de zomer in plaatsen als Kirtland in Ohio, en Lamoni in Iowa, om er nieuws over de kerk te horen, naar toespraken van kerkelijke leiders te luisteren en anderzins onderwezen te worden. De accomodatie was toen, en in veel jaren daarna, nogal primitief. De meeste leden overnachtten in tenten of onverwarmde blokhutten om de openlucht klassen en kerkdiensten bij te wonen. In de afgelopen 30 jaar werden echter veel van de kerkelijke kampeergronden verbeterd, zoals bijv. bij de eerste reunie die ik in 1975 bijwoonde in Temple Grove, in het noordwesten van Pennsylvania, gehouden in permanente en weerstendige gebouwen met moderne eetzalen. Alhoewel de nederlandse Gemeenschap van Christus geen eigen kampeergronden en reuniefaciliteiten bezit, had zij het voorrecht om een van de eerste kerkelijke groepen te zijn die de nieuwe reunie-lesmethode mocht uitproberen.
De vier klassen door Luffman gegeven hadden als onderwerp "Gevoelig zijn voor Gods genade," "Een persoonlijke roeping." "Getrouwheid" en "Luisteren en Reageren." Ik woonde de eerste twee klassen bij. In de eerste sprak Apostel Luffman over zijn jeugd in Oregon en over zijn kerkelijke taken in de loop der jaren in de Verenigde Staten, India, Sri Lanka, Nepal en Korea. Hij merkte op dat de wereld's nieuwe consumenten maatschappij geen vreugde bracht. Hij herinnerde de kerk aan voorbeelden uit het Boek van Mormon, waar rijkdom tot geestelijke armoede en maatschappelijke ondergang leidde. "De westerse wereld is welvarend, maar arm." En verder: "We zijn afhankelijk geworden van een consumenten cultuur, niet van Gods genade." Apostel Luffman merkte verder op dat kerkleden in stilte moeten leren luisteren naar Gods inspiratie en moeten trachten Gods tegenwoordigheid in hun dagelijks leven toe te doen nemen.
Tijdens de tweede klasperiode sprak hij over de verschillende namen van de kerk door de jaren heen - de Kerk van Christus in Manchester, New York in 1830, de Kerk van de Heiligen der Laatste Dagen in Kirtland, Ohio in 1834, de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in Far West, Missouri in 1838, de Gereorganiseerde Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in Plano, Illinois in 1872, en de Gemeenschap van Christus in Independence, Missouri in 2001. Hij memoreerde ook aan de woorden van de toenmalige kerkpresident Wallace B. Smith tijdens een leidersvergadering in 1994 gehouden in Estes Park, Colorado, een vergadering die leidde tot de nieuwe naamgeving die zou worden bekrachtigd door de mondiale kerk conferentie in april 2000. Apostel Luffman zei dat de nieuwe naam "de kerk een nieuwe identiteit zou geven opdat zij vrij zou zijn Gods zending te vervullen." Hij vertelde nog eens het verhaal van Abram, Jakob, Simon en Saulus, wiens nieuwe namen Abraham, Israel, Petrus en Paulus hen eveneens nieuwe zendingsopdrachten verschaften. Hij voegde er verder aan toe dat kerkleden de plicht hebben om Gods wil te leren kennen d.m.v. gebed, meditatie en schriftenstudie teneinde hun rol in de nieuwe zending van de kerk te begrijpen en niet bang te zijn waarheen zij zullen worden geroepen.
Naast de gezamelijke maaltijden waren er tijdens de nederlandse reunie onderhoudende aktiviteiten zoals een filmavond op vrijdag. een spelletjesavond op zaterdag, een excursie naar de Ecodrome in het nabijgelegen Zwolle op zondagmiddag, en een talentenjacht op zondagavond.
Dit was de tweede keer in drie jaar dat ik de nederlandse kerkreunie bijwoonde. Ik vond de klassen, workshops en diensten interessant, verhelderend en prettig, alhoewel ik i.v.m. werk en familieverplichtingen slechts tot zondagmiddag kon blijven. Wat ik heel fijn vond was dat ik mijn partner Winfred kennis kon laten maken met de nederlandse en amerikaanse leden. Winfred ontmoette al eerder kerkleden in Ohio, Missouri en Utah, maar dit was zijn eerste contact met de kerk in Nederland. Ik was dankbaar dat de nederlandse en amerikaanse kerkleiders ons met respect als een paar behandelden. Ook was het fijn in de gelegenheid te zijn twee andere homo's en een lesbische te spreken tijdens de diensten en de gezamelijke maaltijden.