www.mvgcontact.org
Pornografie - door Hugo Olaiz -
(lees ook Mormoons Forum onder aan deze pagina)Pornografie kan tot verslaving leiden, maar een waarschuwing is wel op z'n plaats om zaken niet te overdrijven volgens BYU socioloog R Mackelprang.
Kerkelijke leiders hebben de laatste jaren herhaaldelijk gewezen op het gevaar van pornografie. De sociaal-psycholoog Marvin Rytting, in een bespreking van zo'n 500 artikelen en toespraken, gaf aan dat kerkelijke uitspraken tegen pornografie aanzienlijk in aantal zijn toegenomen tussen 1954 en 1979. (1)
Huidige verklaringen lijken aan te geven dat die stijgende lijn zich voort heeft gezet.
President Gordon B. Hinckley noemde pornografie " verleidelijk en gewoontevormend" (2) en volgens President James E. Faust is pornografie "minstens zo verslavend als cocaine en andere illegale drugs." (3)
Onlangs publiceerde 'Church News' een drie pagina lange waarschuwing tegen de 'verslaving' van pornografie. (4)
Een HLD boek in 2004 over het huwelijk bevat een hoofdstuk over de 'plaag van pornografie', geschreven door een sociaal werker gespecialiseerd in pornografie en sex op het internet. (5)
In 'n tijd waarin gebruikers van het internet worden bedolven met ongewenst, sexueel geladen materiaal, wordt 'n dergelijke nadruk op het kwaad van pornografie door veel heiligen der laatste dagen ongetwijfeld ervaren als een hedentendaagse profetische waarschuwing. Maar gaat het hier om meer dan alleen maar 'n overdrijving wanneer pornografie wordt aangeduidt als: "een kwaadaardig brouwsel van slijm en vuil, waarvan het zich er mee inlaten alleen maar leidt tot misere, aftakeling, en spijtgevoel"? (6 ) Ligt aan de aanduiding van pornografie als gewoontevormend en verslavend, wetenschappelijk onderzoek ten grondslag? Of betreft het hier nog eens 'n voorbeeld van 'mormoonse erotofobie', zoals sommige auteurs het noemden? (7)Pornografie als Verslaving
Kerkelijke leiders hebben tenminste al vanaf 1911 (8) "het vertonen van naaktheid, obsceniteit en vulgaire zaken" krachtig veroordeeld, maar het was in 1959 dat Ezra Taft Benson van het Quorum van Twaalf Apostelen een verband legde tussen pornografie en drugmisbruik: "Er is een opmerkelijke overeenkomst tussen drugsverslaving en het in aanraking komen van jongeren met pornografie", zo verklaarde hij in de Algemene Conferentie van October 1959, zich daarbij baserend op een verslag van een Senaatscommissie. "Er is sprake van een overeenkomstig patroon van progressie. Eenmaal ingewijd in de kennis van het onnatuurlijke, gaan jongeren op zoek naar krachtiger prikkels die meer opwinding veroorzaken. Hun gevoelens zijn sterk aan allerlei indrukken onderhevig en zij hebben een onverzadigbare belangstelling tijdens de groei naar volwassenheid." (9)
Na decennia van stilte kwam het verband tussen pornografie en drugs in mormoonse kringen weer ter sprake n.a.v. een 1990 publicatie: 'Breaking the Cycle of Compulsive Behavior" ("De Kringloop van Verslaving Verbreken"). De auteurs schrijven er o.a.
"De psychische eigenschap van de kringloop van verslaving lijkt wellicht het meest aanwezig in het misbruik van verdovende middelen, waarbij sprake is van een aantoonbare chemische verslaving; maar we vonden opmerkelijke paralellen met uiteenlopend gedrag van bijv. winkeldiefstal tot het kijken naar pornografie." (10)
Twee jaar later, tijdens een Priesterschapsvergadering van een Algemene Conferentie las President Gordon B. Hinckley voor uit 'n brief van 'n bekeerling die zijn gebruik van pornografie omschreef als een verslaving. "Gedurende vrijwel m'n gehele leven als volwassene was ik aan pornografie verslaafd, en ik schaam me dit toe te moeten geven. Mijn verslaving is te vergelijken met alcoholisme en drugsverslaving." (11)
Kerkelijke leiders beschreven pornografie ook als 'n deur naar extreem gewelddadig handelen, naar misdrijven van seksuele aard, en zelfs naar moord. De mormoonse schrijvers; Blaine en Brenton Yorgason publiceerden in 1990 'n boek waarin ze verklaringen van Ted Bundy opnamen, dat de eerste stap op zijn uiteindelijk pad als meervoudig mordenaar was, dat hij als 12 of 13-jarige jongen op 'n dag in aanraking kwam met een lichte vorm van pornografie.(12)
Een verslag van 'Church News'(1995) vermeldt dat pornografie niet alleen minstens net zo verslavend is als verdovende middelen, maar ook dat het verder slachtoffers maakt omdat de verslaving zich verder manifesteert door ziekelijke neigingen als seksueel misbruik, verkrachting, en zelfs moord.(13)Oordeel van Wetenschappers
Pornografie is voor sommigen een verslaving, volgens Romel W. Mackelprang, professor sociologie aan de Eastern Washington University. "Maar een waarschuwing is wel op z'n plaats om zaken niet te overdrijven. Ik heb pornografie aan 't werk gezien als verslaving, zelfs levens zien vernietigen, maar het verontrust mij als men zonder meer stelt dat 'n ieder die er naar kijkt verslaafd zou raken." (14)
Om verslaving te definieren gebruikt Mackelprang een model dat wordt gehanteerd wanneer sprake is van misbruik van verdovende middelen.
"We kunnen slechts dan spreken van verslaving als (1) het een persoonljk probleem wordt, en (2) als de persoon in kwestie niet meer de volledige controle heeft over een bepaalde situatie, m.a.w. niet meer kan besluiten te stoppen."
Verslaving is meestal progressief, d.w.z. 'n persoon raakt er steeds meer in verstrikt.
Veel gevaarlijker dan de mogelijkheid tot verslaving zijn volgens Mackelprang de verkeerde signalen die pornografie zendt.
"Pornografie verbindt geweld aan seksualiteit. Het maakt mensen tot objecten en schept het waanbeeld alsof vrouwen altijd en overal seks willen hebben."
Louis Moench, professor in de pschychiatrie aan de Universiteit van Utah bevestigt dit: "De meeste mensen die naar pornografie kijken hebben waarschijnlijk geen psychische afwijkingen, de overgrote meerderheid wordt geen misdadiger, maar een enkeling misschien wel." (15)
Moench verwerpt de terminologie van 'verslaving' omdat pornografie geen aantoonbaar effect heeft die m.b.v. CT of MRI Scans kan worden waargenomen. Hij geeft de voorkeur aan het woord 'dwangmatigheid', d.w.z. een vorm van herhaaldelijk gedrag waarbij 'n persoon gebruikt maakt van een mechanisme om bepaalde spanning te reduceren. Volgens Moench zijn "veel misdadigers op seksueel terrein 'dwangmatige' pornografiegebruikers, maar dat geldt niet voor hen allemaal. En je kan niet stellen dat ze geen misdadigers zouden zijn geworden als ze niet aan pornografie zouden zijn begonnen. Dat zou waarschijnlijk niet bepaald een hypothese zijn die kan worden onderzocht."Pornografie of Erotica?
Veel gezondheidsdeskundigen beschouwen het kijken naar films voor volwassenen en erotische tijdschriften als normaal en onschuldig. Sommigen van hen spreken zelfs over omstandigheden waarin pornografie voordelen oplevert. Zelfs bisschoppen en ringpresidenten hebben echtparen in de kerk soms geadviseerd om films en tijdschriften voor volwassenen eens te proberen als 'n hulp bij het oplossen van seksuele problemen. Mark en Lisa (verzonnen namen) zijn als echtpaar aktief bij het kerkelijke leven betrokken en trouwden zo'n twintig jaar geleden in de tempel. Zij zien de films die ze af en toe bekijken niet als pornografisch omdat deze 'geen geweld t.o.v. vrouwen bevatten." Ze hebben het liever over 'erotica', en beschouwen het als een van de vele dingen die deel uitmaken van hun gezamelijke seksuele beleving." (16)
"We gebruiken dergelijke video's voor volwassenen binnen de grenzen van ons monogame huwelijk, en geen van ons beiden heeft het gevoel dat dit op gespannen voet staat met kerkelijke leerstellingen", zegt Lisa, "Mark is in z'n jeugd zeer beschadigd door de opstelling van zijn ouders t.o.v. seksualiteit. Maar vanaf het begin van ons huwelijk bemerkten we dat we alletwee op seksueel terrein nogal avontuurlijk zijn aangelegd, hetgeen ons hielp te besluiten 'n aantal verschillende dingen te proberen, en het bekijken van erotica is er een van." Mark en Lisa geloven zelfs dat het samen kijken naar erotische films hun relatie als echtpaar heeft versterkt. "Als een van ons beiden zijn of haar verlangen zou moeten verbergen, zou dat een muur tussen ons optrekken. De omstandigheid dat we samen veilig onze seksualiteit kunnen ontdekken heeft bijgedragen tot een gelukkig huwelijk."Pornografie en Censuur
De kerkelijke karakterisering van pornografie als 'n verslaving heeft nogal wat gevolgen. Als pornografie, zolas President Faust verklaarde, net zo gevaarlijk is als cocaine, dan volgt daaruit dat dat men er mee om moet gaan als cocaine - een mening die vele heiligen der laatste dagen maar al te graag delen.
'This People' schreef in 1994 over immoraliteit in de media; volgens BYU professor Ralph Hancock (politicoloog) legt de grondwet van de Verenigde Staten geen beperkingen op t.a.v. de vrijheid van meningsuiting met het oog op bescherming van morele waarden in de samenleving. Hancock stelt dat "de meederheid (van het Oppergerechtshof in de VS) echter nimmer heeft nagelaten de noodzaak te onderkennen om vrijheid van meningsuiting af te wegen tegen andere legitieme maatschappelijke belangen." (17)
Mormonen hebben heel wat anti-pornografiewetgeving gesteund, maar werden ook het doelwit van spot t.o.v. hun streven alles te censureren wat ook maar enigzins onbetaambaar leek - zelfs als het wereldvermaarde kunstwerken betrof.
BYU haalde de internationale pers toen ze het vermaarde beeldhouwwerk 'De Kus' van Rodin censureerde. (18)
In 2001, tijdens een anti-pornografie bijeenkomst bij het regeringsgebouw van de staat Utah, noemde een highschool-leerling het beeldhouwwerk "David' van Michelangelo "een schoolvoorbeeld van pornografie." (19)
Hoever gaat de mormoonse verdringing?
Paul Swenson schreef over waar gebeurde pogingen van twee (door de kerk beheerde) bedrijven, (ZCMI en Deseret News) om tepels van mannequins in etalages en figuren in Tarzan stripverhalen te censureren.
Swenson schrijft over de grote mate waarin seksuele zelfontkenning met de mormoonse psyche is verwoven: "De mormoonse gedachtengang beschouwt tepels (zowel vrouwelijk als mannelijk) als negatief." (20)
Waar het niet al te moeilijk is om voorbeelden te geven van mormoonse literatuur die wijst op een verdrongen en gefrusteerde seksualiteit, vrijwel nooit vinden we mormoonse kunstenaars en schrijvers die gewillig zijn de schoonheid van het naakte lichaam te vieren. Een van de weinig uitzonderingen is de mormoonse kunstenaar Trevor Southey. In de 1993 voorjaarseditie van het tijdschrift "Dialogue' vinden we op de voor en achterkaft een schilderwerk van Southey genaamd: 'Prodigal', waarin een mannelijk naakt is geschilderd. Dit gaf veroorzaakte opschudding en de redakteuren Martha Sonntag Bradley en Alan Dale Roberts voelden zich genoodzaakt uitleg te geven. Ze herinnerden hun lezers eraan dat smaken verschillen, ze schreven over 'n bepaald voorval waar 'n lid van het Quorum der Twaalf Apostelen moeite had met een schoonheidskoningin in een parade optocht die slechts gekleed was in een badpak. Volgens zeggen had pres. David O. McKay daarop gereageerd met de opmerking: "Ik zie niets dat niet mooi is, U wel?" (21)
De mormoonse wetenschapper Levi Peterson maakt 'n duidelijk onderscheid tussen pornografie en erotica. Zijn advies aan mormoonse schrijvers: "Laat je niet verlammen door preutsheid. Laat je niet verleiden tot het tegenovergestelde van pornografie... er gaat een bepaalde vitaliteit uit van seksuele beelden, wanneer toegepast in een evenwichtige verhouding kan er geen sprake zijn van minderwaardige literatuur. Zoals een beek bijdraagt aan een rivier, dragen seksuele beelden bij aan de stroom van ideen, beeldvorming en emoties die een goed boek het lezen waard maken." (22)
vertaling: R.Poort (uit: Sunstone Magazine issue 133)bronvermelding:
1. Marvin Rytting, "Exhortations for Chastity: A Content Analysis of Church Literature," in Brent Corcoran (ed.), Multiply and Replenish: Mormon Essays on Sex and Family (Salt Lake City: Signature Books, 1994), 91.
2. Gordon B. Hinckley, "Great Shall Be the Peace of Thy Children," Ensign, November 2000, 51.
3. James E. Faust, "The Enemy Within, " Ensign, November 2000, 45.
4. Sarah Jane Weaver, "The Silent Sin: Enslavement of Pornography," LDS Church News, 29 November 2003, 4-5, 7.
5. Rory C. Reid, "The Plague of Pornography ," in Douglas E. Brinley and Douglas K. Judd, eds., Living a Covenant Marriage: Practical Advice from Thirteen Experts Who've Walked in Your Shoes (Salt Lake city: Deseret Book, 2004), 228-52. Reid calls pornography a "plague," echoing Elder Boyd K. Packer, who dubbed pornography a "plague of biblical proportion"; see Boyd K. Packer, Our Moral Environment," Ensign, May 1992, 66.
6. "Excerpts from Recent Addresses of President Gordon B. Hinckley," Ensign, July 1997, 73.
7. Terence L. Day, "A Parents Guide: Sex Education or Erotophobia?" Sunstone, March 1988, 8-14.
8. President Joseph F. Smith used these words to condemn vaudeville theater during a General Conference address. LDS Conference Report, April 1911, 4-5.
9. LDS Conference Report, October 1959, 114.
10. Martha Nibley Beck and John C. Beck, Breaking the Cycle of Compulsive Behavior (Salt Lake City: Deseret Book, 1990), 26-27.
11. Gordon B. Hinkley , "Building Your Tabernacle," Ensign, November 1992, 51.
12. Blaine and Brenton Yorgason, Spiritual Survival in the Last Days (Salt Lake City: Deseret Book,1990), 145.
13. "How to protect Yourself and Loved Ones from Pornography," LDS Church News, 4 November 1995, 15. For additional statements connecting pornography and sex crimes, see Reid, "The Plague of Pornography," 228, and "A Similar Warning: It's Quicksand," LDS Church News, 29 November 2003, 7.
14. Telephone interview, 4 December 2003.
15. Ibid.
16. Telephone interview, 6 December 2003.
17. Ralph Hancock, "The First Amendment and Freedom of Speech," This People, 15, no. 1 (Spring 1994): 44.
18. "BYU Bans Rodin Nudes," Sunstone, December 1997, 76-77; Bryan Waterman and Brian Kagel, The Lord's University: Freedom and Authority at BYU (Salt Lake City: Signature Books, 1998), 432-36.
19. Kevin Cantera, "Youths Unified in Effort to Stamp out Smut, but Divided over What It Is, "Salt Lake Tribune, 20 February 2001, B-1. For a more recent example of LDS-sponsered youth initiatives against pornography, see "Youth Pledge to Remain Free of Pornography," LDS Church News, 16 December 2000, 7.
20. Paul Swenson, "Negative Space," Iced at the Ward, Burned at the Stake (Salt Lake City: Signature Books, 1993), 44.
21. "Editor's Note," Dialogue: A Journal of Mormon Thought 26, no 2 (Summer 1993), ix-x.
22. Levi S. Peterson, "In Defense of Mormon Erotica," Dialogue: A Journal of Mormon Thought 20, no. 4 (Winter 1987): 127.
Nuttige overdrijving
Ik denk dat de meeste leden van de kerk het wel zo ongeveer zien als auteur Hugo Olaiz. Europeanen zijn waarschijnlijk ook wat minder puriteins dan Amerikaanse kerkleden, met wellicht dezelfde uitgangspunten, d.w.z. seksualiteit moet altijd samen gaan met verantwoordelijkheid en volgens mij is dat ook steeds de grondgedachte in kerkelijke publicaties. Lichtelijk overdrijven vervult soms de nuttige functie van het benadrukken van het feit dat voorzichtigheid geboden is. De kerk benadrukt ook steeds vaker dat vooral individuele verantwoordelijkheid van belang is. Natuurlijk bepalen we uiteindelijk zelf waar de grenzen liggen, maar in een tijd waarin we te maken hebben met veel onmenselijke en gecommercialiseerde seksualiteit, kan het benadrukken van kuisheid van kerkelijke zijde zeker geen kwaad, al was het alleen maar om ons aan het denken te zetten. Kuisheid komt over als een ouderwets woord, maar het begrip als zodanig is geenzins achterhaald; dus kuisheid als preutsheid: nee!
Kuisheid als seksuele verantwoordelijkheid: ja!Fantasie en realiteit
Volgens mij is het zaak om fantasie en realiteit goed gescheiden te houden.
Ik kan fantaseren dat ik kan vliegen als een vogel, maar dat betekent niet dat ik de eerste de beste afgrond inspring om het te proberen! (tenzij ik geen enkel gevoel voor verhoudingen heb)
'n ieder die geniet van een goed glas wijn (ik mag het als katholiek) is niet metteen een potentiele alcoholist, het gaat dus om het leren van evenwichtigheid, ook in het geval van erotica. Ik zou ook willen wijzen op de functie van het naakt in allerlei schilderijen en muurschilderingen in kerken. Het schitterende werk van Rubens beeldt een naakte Bathseba af en dit maakt een aantal dingen duidelijk: naakt is mooi, de zonde van David was niet dat hij er (terrecht) aandachtig naar keek, maar wel zijn volslagen gebrek aan gevoel voor verhoudingen. Seksuele omgang met een gehuwde vrouw wiens echtgenoot door hem min of meer ter dood werd veroordeeld door hem naar het front te sturen, en dat vanuit zijn machtspositie als koning! Je zou zelfs kunnen stellen dat het aanschouwen van de naakte Bathseba het enige positieve was in de hele geschiedenis, vandaar dat ze misschien ook tot de verbeelding van Rubens sprak!
Het probleem is dat we de zaken vaak omkeren.
Hoe vaak horen we dat David zijn blik had moeten afwenden. We hebben het over overspel in iemands hart, welnu dat kan alleen maar als we verkeerde conclusies trekken uit hetgeen we zien, en daar bepaalde gevolgen aan verbinden.
Erotische fantasien kunnen geen enkel kwaad, vermits we e.e.a. niet verwarren met de realiteit. Als mannen moeten we gaan leren ons te beheersen, niet door het niet kijken naar erotica of er niet over te fantaseren, maar in het trekken van de verkeerde conclusies t.o.v. de realiteit. Ik kan aandachtig en tot in detail de nieuwe auto van de buurman bewonderen, maar dat wil nog niet zeggen dat ik hem ga stelen! (of onmiddellijk mijn eigen oudere auto ga inruilen voor een nieuwer model: mijn vrouw zegt soms gekscherend: pas maar op dat ik jou niet inruil voor een nieuwer model!)
Vrouwelijk naakt heeft mijn bewondering, maar dat staat los van mijn nimmer aflatende genegenheid en trouwe liefde voor mijn partner!
De bekende christelijke schrijver C.S.Lewis schreef eens iets in de trend van: het aanzien van enig vrouwelijk schoon moet ons niet doen besluiten ontrouw te zijn aan onze vrouw, maar juist onze liefde voor haar aansporen!
Mannen hebben het voor elkaar gekregen om vrouwelijk naakt te degraderen om het mannelijk falen om goed met seksualiteit om te kunnen gaan niet onder ogen hoeven te zien. Dus geven we de vrouw weer de schuld; schandalig zoals deze er soms bijloopt!
Misschien is het zo dat openheid in de samenleving over seksualiteit op pijnlijke manier onze verbijsterende seksuele onvolwassenheid bloot legt.Verslaving en bevrijding
Als vrouw en echtgenote en als aktief lid van de kerk kan ik mij heel goed vinden in een eerdere reactie in uw Mormoons Forum. Inderdaad: het is niet een overmaat aan vrouwelijk bloot dat het probleem is in onze samenleving, maar het volslagen gebrek aan mannelijke beheersing om daarmee goed om te gaan. Het veroordelen van erotica is een goedkoop argument om dat gebrek aan beheersing niet onder ogen hoeven te zien. Ook het onderscheid dat de schrijver Hugo Olaiz maakt in zijn artikel tussen pornografie en erotica is heel verhelderend. Ons lidmaatschap van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen doet niets af aan onze seksuele beleving; het onderscheid zit 'm in het nemen van een grotere verantwoordelijkheid t.o.v. onze eeuwige partner en t.o.v. alle mensen met wie we in aanraking komen. Ook voor jongeren in de kerk hoeven we niet zo bang te zijn, het is niet hun ontluikende seksualiteit die afgeremd moet worden, maar zorg en voorzichtigheid voor anderen die moet worden aangeleerd.
We moeten er ook voor oppassen dat we de grote onzekerheid van onze generatie t.o.v. seksualiteit niet projecteren op onze jeugd. Iedereen begrijpt dat pornografie (zoals vele zaken) verslavende elementen heeft, maar onderschat niet de juist bevrijdende werking van de grotere openheid tegenwoordig op seksueel gebied t.o.v. onze oudere generatie. Ik ben heel blij met de MVG rubriek seksualiteit omdat er aan allerlei aspecten aandacht wordt besteed, het helpt ons om genuanceerd over zaken na te denken. We kunnen de uitgangspunten van de kerk volledig onderschrijven door pornografie af te wijzen, omdat we verschil maken tussen verslavende pornografie en bevrijdende erotiek!
Wat is het verschil? Een aanhaling uit 'Wikipedia':
" De grens tussen erotiek en pornografie is heel erg gebonden aan de persoonlijke levensopvattingen en opvattingen over seksualiteit. Wat voor de ene persoon "onschuldige" erotiek is, kan de ander ervaren als pornografie. Jonge of seksueel onervaren personen zullen eerder een bepaalde afbeelding of boek erotisch vinden dan mensen met veel ervaring. Erotiek is sterk afhankelijk van het tijdsgewricht en de heersende moraal. In de periode van de lange jurken werd het zicht op een blote enkel van een vrouw al erotisch gevonden. De vroegste erotische foto's, van vrouwen in gebreide badkostuums, worden daarentegen momenteel in de westerse landen geheel niet meer als erotisch beschouwd."
Mijn idee over het verschil tussen schadelijke pornografie en gezonde erotiek is dat we het verschil gevoelsmatig moeten gaan aanvoelen.
Voor mij is verslavende pornografie: aggressief, commercieel, gekunsteld, gemeen, dwangmatig, eenrichtingsverkeer, onrealistisch, onverantwoordelijk, terwijl bevrijdende erotica heel andere zaken uitstraalt: natuurlijke bevalligheid, onbevangenheid, vriendschappelijkheid, vriendelijkheid, zorg voor elkaar, wederkerigheid, voorzichtigheid. Dit zijn overigens allemaal dingen waar we in de kerk voortdurend over spreken, m.a.w. het evangelie legt ook de basis voor een goede seksuele beleving.Taboe
Wie het heeft over erotica als normale menselijke behoefte, ontkomt volgens mij niet aan het onderwerp zelfbevrediging. Het woord seks moge in de christelijke wereld taboe zijn, zelfbevrediging komt al helemaal niet over onze lippen..
Hoe we er ook over denken, volgens mij zouden we er in ieder geval op volwassen wijze over moeten kunnen praten. Ik heb een link opgezocht die een visie geeft op masturbatie vanuit christelijke oogpunt en dat is in ieder geval een begin.
http://www.real-life.nl/rubrieken/seksualiteit/zelfbevrediging.html
Overigens denk ik dat zelfbevrediging, zoals veel aspecten van seksualiteit, nu juist voor ons als christenen minder een 'probleem' is, omdat zij in evenwicht wordt gehouden door het evangelie dat voortdurend en nadrukkelijk leert hoe we als mensen met elkaar (en met onszelf!) om moeten gaan. Ik besef daardoor ook dat we, hoewel we onze angst zouden moeten overwinnen om er over te spreken, dergelijke zaken binnen de individuele verantwoordingsfeer moeten laten, veroordelend noch aanmoedigend, en vooral de vreugde van het leven en zorg voor elkander moeten benadrukken, dan komt alles op z'n pootjes terrecht!
Seksualiteit, in al haar verscheidenheid, behoort tot God's geschenk aan de mens, en laten we er vooral voor waken om hem betuttelend de les te lezen!
Mormoonse Erotica
Wat goed zeg dat we rustig over seks kunnen praten!
De tegenstelling zou ook nauwelijks scherper kunnen zijn...
Aan de ene kant zijn we lid van een kerk waar (zelfs) praten over seksualiteit taboe is, en aan de andere kant maken we deel uit van een westerse samenleving waar seks volledig is gecommercialiseerd en onmenselijk overkomt.
Geen wonder dat mensen er geen touw meer aan vast kunnen knopen!
Ik vond een korte video op YouTube over mormoonse erotica die tegelijkertijd grappig en pijnlijk is; er wordt gesuggereerd dat vanuit een overdreven nadruk op de rol van de man en de daardoor onderwaardeerde rol van de vrouw het logisch is dat zaken uit hun verband worden getrokken; ook en vooral als het gaat over seksualiteit. (Let op het enorme aantal 'hits'!)
Een complicerende factor daarbij is dat vanuit een calvinistische en puriteinse cultuur, de menselijke seksualiteit bij voorbaat verdacht wordt gemaakt en vaak zelfs als zondig wordt ervaren. De indruk bestaat dat ook seksualiteit het domein van de man is, en door het 'tere' onderwerp niet echt bespreekbaar te maken, blijft dat natuurlijk ook zo. Het resultaat: een onevenwichtige en gefrustreerde seksualiteit die bovendien onbespreekbaar blijkt!
