Interbeschouwelijke Viering ter afsluiting van het Pater Damiaan Jaar, De Kloosterkerk – Damiaanplein, Leuven, Zaterdag 8 Mei 2010, 18.00 – 19.30 uur

Meer dan 200 mensen vulden de stemmige kerk op het Damiaanplein te Leuven. Acht verschillende levensbeschouwingen (protestanten, boedhisten, vrijzinnigen, katholieken, ..., mormonen) gaven hun getuigenis over wat Pater Damiaan voor hun gemeenschap betekent. Deze getuigenissen werden afgewisseld met prachtige muziek en samenzang. Nadien werd een receptie aangeboden aan alle aanwezigen, hetgeen de kans gaf om met vele mensen te praten over het herstelde Evangelie. Broeder Huysmans sprak namens onze gemeenschap en hier volgen zijn woorden.

 

“Damiaan Verlegt Grenzen”

Zoals het weghalen van het lichaam van Damiaan, dat geborgen lag naast zijn geliefde Filomenakerk op Kalawao, een steek was in Damiaan’s hart en dat van zijn geliefden, zo zou een viering ter zijner gelegenheid een ontluistering van Damiaan’s leven zijn indien er niet zou gesproken worden over Jezus Christus; de inspiratiebron voor, de kracht van en de vredebrenger in zijn bestaan. Centraal in Damiaan’s leven stond en staat zijn diepe verbondenheid met God en Christus, en daaraan onmiddellijk gekoppeld zijn grote verbondenheid met zijn melaatsen (“wij melaatsen” placht hij steeds te zeggen). Als geen ander begreep hij één van de christelijke leringen die zegt “wanneer gij in de dienst van uw medemensen zijt, zijt gij louter in dienst van uw God” (Mosiah 2:17).

Deze christelijke lering inspireerde ook Jonathan Hawaï Napela, een mormoonse priester, die eveneens als pater Damiaan in 1873 op Kalaupapa arriveerde. Jonathan was voordien kantonrechter op Hawaï, maar toen zijn vrouw melaatse werd en verbannen werd naar het melaatseneiland koos hij om haar te volgen goed wetende dat geen terugkeer meer mogelijk was. Hij verzorgde zijn vrouw en andere zieken, en werd geroepen om de kerkelijke leiding te nemen van de kleine mormoonse gemeenschap op het eiland. Evenals pater Damiaan stierf deze man op het eiland als melaats in 1879. Deze goede man was net als pater Damiaan doordrongen van de gedachte die verwoord staat in het Boek van Mormon, luidende: “En nu, zie, mijn geliefde mensen, ik zeg u, denkt niet dat bidden en samenkomen alles is, want indien gij, na al die dingen te hebben gedaan, de behoeftigen en de naakten wegzendt, en niet naar de zieken en lijdenden omziet, en niet geeft van uw bezit, indien gij hebt, aan hen die noodlijdend zijn – ik zeg u, indien gij geen van die dingen doet, ziet dan is uw gebed tevergeefs en baat het u niets, en zijt gij als de huichelaars die het geloof verloochenen.” (Alma 34:28).

Het is niet te verwonderen dat beide geestelijke leiders met hun diep geloof in Christus, hun grote liefde voor hun medemens en hun verlangen om de verdorven morele toestand te verbeteren die ze bij hun aankomst in de kolonie hadden aangetroffen, goede vrienden werden zoals o.a. Ambrose Hutchison, één van de inwoners van de kolonie, getuigt. Beiden gaven gestalte aan een oecumenische beleving avant la lettre. Zij beseften als geen ander dat de Kerk er was voor de mens, en niet andersom, en dat bij de eindevaluatie van het leven niet zozeer zal geoordeeld worden op grond van tot welke Gemeenschap je behoorde, maar wel op grond van de Bijbeltekst die zegt: “Dan zal de Koning tot hen, die aan Zijn rechterhand zijn, zeggen: Komt, gij gezegenden mijns Vaders, beërft het Koninkrijk, dat u bereid is van de grondlegging der wereld af. Want Ik heb honger geleden en gij hebt Mij te eten gegeven. Ik heb dorst geleden en gij hebt Mij te drinken gegeven. Ik ben een vreemdeling geweest en gij hebt mij gehuisvest, naakt en gij hebt Mij gekleed, ziek en gij hebt Mij bezocht. Ik ben in de gevangenis geweest en gij zijt tot Mij gekomen. Ik zeg u, in zoverre gij dit aan één van deze Mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan.” (Matteus 25:34-36,40).

Voor ons als leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is Pater Damiaan een symbool van waar christelijk gedrag dat zijn oorsprong vindt in een diepe verticale relatie met Zijn Verlosser. Damiaan’s leven is voor ons mormonen een aansporing om dagelijks een persoonlijk contact op te bouwen met Jezus Christus en God, en om dat te veruiterlijken door bewust te kiezen voor een leven in dienst van onze medemens. Daarom wil ik deze korte beschouwing op Damiaan’s leven afsluiten met de volgende samenvattende gedachte, die u eventueel samen met mij kan opzeggen: Damiaan verlegde zijn grenzen dankzij z’n geloof in, hoop op en liefde voor Christus. Zijn gebed en communie kregen betekenis in zijn zelfverloochenende zorg voor de verstotenen, naar liefde hunkerende kinderen van de Heer. Hier weggaan zonder de grenzen die onze maatschappij ons tracht op te leggen te overschrijden, is als een vlucht voor Damiaan’s melaats zijn.

( Jean Huysmans - vertegenwoordiger van “de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen”, beter gekend als de Mormonen).

lees meer over Jean Huysmans