De MVG redaktie vond het onderstaande dermate interressant vanuit het oogpunt van het 'samen op weg zijn', dat zij besloot om de onderstaande tekst over te nemen als uitgangspunt voor een discussie in het Mormoons Forum onder aan deze pagina. Graag uw mening!

(Geplaatst door Hendro Munsterman op za 5 mrt '05 om 00:03u
op de site van de theoloog Hendro Munsterman. )

Een Mormoonse Paus?

In het vliegtuig van Toronto naar Minneapolis, daags na de Wereldjongerendagen waar ik als jongerenpastor een groep Duitstalige Zwitserse jongeren begeleidde, kwam ik – door toedoen van de dame bij de check-in, maar misschien met een beetje hulp van de Voorzienigheid – naast een alleraardigste en niet-onaardig uitziende jonge meid te zitten. Natuurlijk kwam het gesprek op de Wereldjongerendagen, en wat bleek? Ze was op weg naar huis (Seattle) na twee weken vrijwilliger te zijn geweest in Toronto bij de voorbereiding en het eten uitdelen. Toch was er een bijzonder ‘detail’: ze was niet katholiek, maar Mormoons.

De organisatie in Toronto had problemen bij de organisatie en mormoonse jongeren hebben geholpen, met tientallen, en zonder evangelisatiemotieven. “Just because our help was needed”, zei ze. Ik weet niet zeker of katholieke jongeren dat ook voor een mormoonse ontmoeting zouden doen! Dagen lang had ze (vrijwel) niets anders van de ontmoeting gezien dan de maaltijden die we nuttigden.
Maar toch was het een bijzondere ervaring voor haar geweest: ze had het rooms-katholieke geloof nu beter begrepen, en ze had vooral gezien hoezeer het rooms-katholieke en mormoonse geloof op elkaar lijken.

“Pardon?”

Ze schonk me haar ‘Book of Mormon’… En vertelde me dat dit boek de gehele waarheid vertelt die in de Bijbel slechts verhuld is weergegeven. Langzaam kreeg ik een eerste idee van het hoe en waarom van het mormoonse geloof. Maar ik wilde weten waarom ze zei dat katholieken en mormonen zo op elkaar lijken?
In grote lijnen kwam het verhaal hier op neer dat ze tijdens die twee weken had begrepen, van katholieke jongeren met wie ze gesproken had, dat de paus in het katholieke geloof een belangrijke plaats innam. En de grote apostel (ben de officiële titel kwijt!) had dezelfde plaats in het mormoonse geloof. Hij wordt immers voor zijn leven door goddelijke wilsbeschikking uitgekozen, hij staat aan het hoofd van een soort ‘apostelcollege’ die de boel bestuurt (“net als jullie kardinalen”), en hij ontvangt – direct vanuit de hemel – nieuwe en voortgaande goddelijke openbaringen (‘hoe’, dat wist ze niet precies, maar “jullie paus heeft dat toch ook? Met zijn onfeilbare nieuwe dogma’s die niet direct op de Bijbel zijn terug te voeren?”).

Even slikken…

We hadden nog ongeveer een uur tot de landing. Waar kon ik beginnen met praten? Hoe moest ik uitleggen wat de rol van de bisschop van Rome in de rooms-katholieke kerk was? In gedachten zag ik alle beelden van de wereldjongerendagen aan me voorbijtrekken: prachtige en intense beelden, heerlijke en bijzondere ontmoetingen, maar ook enkele beelden waar ik me als nuchtere Nederlander ook wat minder gemakkelijk bij voelde. Zoals dat beeld – zichtbaar op alle grote beeldschermen – van die jongeren die massaal op de stoel stormden waarop de paus een paar minuten voorheen nog had gezeten om hem te kussen en te betasten. Zoals die beelden van hysterische en huilende tieners toen ze de paus voorbij zagen rijden. En ik kon me enigszins voorstellen dat deze beelden aan deze mormoonse schone de indruk konden geven dat de paus voor ons niet alleen heilig, maar ook goddelijk is.
De tijd was uiteindelijk te kort… Gelukkig hebben we ons vliegtuig naar Amsterdam/Zürich in Minneapolis gemist, evenals zij haar vliegtuig naar Seattle, zodat we met 31 Zwitsers, 1 Nederlander en 1 schone mormoonse, in onze bezwete kleren (de bagage was inmiddels wèl op weg naar Amsterdam) in een 5-sterren Hiltonhotel werden ondergebracht (dank aan de KLM!). Tijd genoeg om ’s avonds in de lounge de zaken goed door te praten… met haar, en met “mijn” Zwitserse jeugd.

De vraag die hierachter steekt is een reële en belangrijke vraag. Welke rol heeft de bisschop van Rome, en welk beeld geven we van hem in de media?

Een paar voorlopige en te beperkte voorzetten:

1) De paus is geen dalai-lama: geen reïncarnatie van Christus; geen verpersoonlijking van God op aarde. Hij is een bisschop onder de bisschoppen: eerste onder de gelijken. De opvolger van Petrus: Petrus was niet méér apostel dan de anderen, en toch was zijn positie van centraal belang (in alle mogelijke betekenissen).
2) De paus is geen mormoonse ‘grote apostel’: geen direct lijntje met de Drie-ene god, geen nieuwe openbaringen. Maar hij is degene die – in samenspraak met de gehele Kerk – het katholieke geloof op een hedendaagse wijze poogt door te geven. Hij is niet onfeilbaar, maar hij kan – op sommige belangrijke momenten en over sommige essentiële onderwerpen – onfeilbare uitspraken doen (da’s wat anders!).
3) De paus is geen Fidel Castro: geen held waar we massaal naar toe gaan om te klappen en hysterisch te juichen omdat het systeem dat voorschrijft. Hij is vooral een dienaar die de eenheid van de Kerk dient en die poogt om de Kerk als geheel in de hedendaagse situatie een evangelisch gezicht te geven.
4) Tegelijkertijd is de paus ook niet slechts een soort minister-president: hij is duidelijk meer dan een bestuurder, meer dan iemand die voor een bepaalde tijd (gekozen of benoemd) de boel poogt te leiden. Hij is verpersoonlijking van de eenheid van de Kerk. Die rol is een onvervangbare rol. Bij alle eventuele nieuwe ontwikkelingen rond het pausschap, en bij alle eventuele veranderingen die dit pausschap zal ondergaan (zoals JPII in Ut Unum Sint opperde), zal dit altijd het centrale element blijven.

Ja, en dan heb je soms sommige pausen die dan ook nog de gave van het charisma hebben. Pausen waarvan je denkt: “ik ben het misschien wel niet altijd en overal met hem eens, maar wat is het toch goed dat hij er is!”. Pausen waardoor je de creativiteit van de Voorzienigheid soms alleen maar kunt bewonderen. Zulke pausen laten je niet hysterisch huilen, maar geven je toch een kleine brok in de keel als hij in zijn papamobiel voorbij komt rijden in Toronto… Zelfs een nuchtere Nederlander zoals ik…

Oh ja, mocht iemand geïnteresseerd zijn in een ‘Book of Mormon’, dan is een exemplaar bij mij te leen… met haar e-mailadres erin geschreven.

klik hier voor het oorspronkelijke internet bericht


Mormoons Forum

Serieuze gesprekspartner
Heel mooi voorbeeld van hoe 'n Katholiek en 'n Mormoon al doende van elkaar kunnen leren! We leven vaak zo langs elkaar heen, ieder heilig overtuigd van het eigen gelijk. Dit voorval is een situatie die uitnodigt tot wederzijdse kennismaking!
Het oprechte dienstbetoon van de Mormoonse gaf aanleiding tot gesprek en leidde er ook toe dat ze als serieuze gesprekspartner werd aanvaard en daaruit blijkt nog weer eens dat daden boekdelen spreken! Wel opvallend vond ik het wederzijdse gebrek aan kennis over elkaars geloofsopvatting, ondanks alle goede bedoelingen.
We benadrukken (terrecht) dat we als Mormonisme een Christelijke stroming zijn, maar ik krijg de indruk dat we als heiligen der laatste dagen minder op de hoogte zijn van wat andere christelijke stromingen inhouden. We willen graag dat andere christenen kennis nemen van onze leringen, maar nemen niet altijd de moeite om hetzelfde te doen richting anderen. Tijd voor een zondagschoolcursus Christelijke Stromingen?

Notabene
Beste redactie, een zeer lezenswaardig artikel vond ik "Mormoonse Paus ?" van Hendro Munsterman. Hierin vind ik de rol van de paus in de RK kerk nu eens heel duidelijk uitgelegd, en dat notabene op de site van de Mormonen ! Zo zien we maar weer dat we voor een heldere blik op onze eigen traditie ... vaak bij een andere traditie te rade moeten gaan ! Zoals een schilder, die af en toe een paar passen achteruit stapt en afstand neemt om zijn werk op waarde te kunnen schatten ! Nooit gedacht dat ik via de Mormoonse kerk méér waardering voor de paus zou krijgen!

Nederlandse Paus
Een Mormoonse paus zal er wellicht nooit van komen, maar in dit verband misschien aardig om te vermelden dat er wel degelijk ooit een Nederlandse paus is geweest, en ook dat was alleszins onaannemelijk!
En...hij was de zoon van een timmerman!