Als jonge zendeling leerde hij de nederlandse taal spreken; als wetenschapper ontwikkelde hij zich tot een communicatie specialist bij uitstek.

MVG columnist John Durham Peters spreekt deze maand over:

Censuur

Klik hier voor een video (3 min.) en lees de tekst in het Nederlands en in het Engels

Censuur is een heel moeilijke zaak omdat niemand, bijna niemand, op wil staan en zeggen: Ik ben voor censuur; omdat in een vrije samenleving men daar sterk afkeurend tegenover staat. Ook ik ben afkerig van censuur om een aantal redenen: allereerst ligt de toekomst voor ons open; we weten niet hoe bepaalde ideen zich zullen ontwikkelen. Iets dat nu als slecht ervaren wordt, kan in de toekomst misschien iets goeds opleveren. Een andere reden is dat we nu eenmaal niet weten wat bepaalde denkbeelden in de ogen van anderen mensen betekenen. In een maatschappij die verscheidenheid voorstaat, moeten we de afwijkende denkbeelden van anderen respecteren, een min of meer filosofisch-sociale reden dus om tegen censuur te zijn. Vanuit een ander gezichtpunt echter, vraag ik me wel eens af wat onze beweegredenen zijn om censuur af te wijzen; een soms nogal dramatische opstelling waarbij we onze meerdere kennis en verlicht denken, onze intelligentie, en onze populariteit ten toon spreiden. Het zit me soms dwars hoe gemaakt en arrogant mensen overkomen die "censuur vreselijk vinden", er zijn immers wel degelijk goede redenen te bedenken waarom mensen verontwaardigd reageren in de wereld van communicatie. Waarom zou men zich niet kwaad mogen maken over beledigende afbeeldingen, over obscene of gewelddadige fotobeelden?
Ik ben van mening dat verontwaardiging soms de enige behoorlijke of ethische reactie is op bepaalde dingen die in de wereld gebeuren. Als je altijd het nogal liberale standpunt huldigt om 'tegen censuur' te zijn, dat degenen die zich druk maken over obscene afbeeldingen niet onderwezen, verstandelijk of rationeel bezig zijn, vertegenwoordigt dat een soort klassenstrijd waarbij de intelligentia neerkijken op mensen die meer gevoelsmatig bezig zijn.

 

John Durham Peters on:

Censorship

Censorship is a very tricky thing, because nobody, almost nobody, wants to stand up and say: I love censorship, because in a liberal society this is deeply disapproved of. And so I would agree that I disapprove of censorship for a couple of reasons. First is: that the future is open, we don't know what will become of ideas. Something what's bad now, will maybe turn out to have some kind of good result. Another reason is that we can't know what ideas mean to our neighbors. If we live in a very diverse society we need to respect the different ideas of other people, and so, there is a kind of philosophical and social reason to oppose censorship.
But on a higher or a different level I'm very interested in the kind of work that we do by disapproving of censorship. And I think that disapproving censorship is often a kind of theatrical performance and that those who disapprove censorship are also showing off their higher knowlegde and their enlightened status, and how it's smart, and how cool they are. And so I'm bothered by the kind of smugness, the kind of arrogance, that is often found in people who say "censorship is terrible", when in fact there are very good reasons to be outraged about some of the things we find in the world of communication. Why can't people be outraged at insulting pictures, or obscene pictures, or violent pictures? I think that sometimes outrage is the only decent or ethical response to certain kinds of things that happen in the world. So if you always take the sort of liberal view that "I'm against censorship", and those people that get really upset about obscene pictures; those people are not well-educated, they're not reasonable, they're not rational. That's the kind of class warfare, that the elite-educated are being able to put down people who are more sensitive.

 

John D. Peters - jan. 2008 - Universiteit Utrecht

John Durham Peters (1958-) is een amerikaans wetenschapper en de 'F.Wendell Miller' professor voor Communicatiewetenschap aan de Universiteit van Iowa. Als media historicus en sociaal theoreticus, is hij waarschijnlijk het meest bekend door het verschijnen van zijn eerste boek "Speaking into the Air: A History of the Idea of Communication" dat een breed kader schept in historische, filosofische, religieuze, culturele, juridische, en technologische zin, t.b.v. communicatiewetenschap. Hij ontving studiebeurzen van de National Endowment for the Humanities, de Fullbright Foundation, en de Leverhulme Trust.

John Peters groeide op in Brookline, Massachusetts, studeerde aan de Brigham Young Universiteit te Provo, Utah, en studeerde af aan de Universiteit van Utah met een B.A. in engelse taalkunde, en een M.A. in communicatiewetenschap. Aan de Stanford Universiteit ontving hij in 1986 een Ph.D. in communicatietheorie en onderzoek, waarna hij een aanstelling ontving aan de faculteit van de Universiteit van Iowa.

Broeder/Elder/Professor Peters is af en toe in Nederland i.v.m. lezingen (zie bovenstaande foto) en onderhoudt ook op persoonlijk vlak nog vriendschapsbanden met leden van de kerk in Nederland. We spraken met br.Peters en vonden hem bereid om ons als MVG columnist maandelijks van zijn werk op de hoogte te houden en op die manier, vele jaren na zijn zending, ook nu nog een bijdrage te leveren aan de kerk in Nederland. Immers, vanuit zijn vakgebied kan hij ons als geen ander motiveren tot effectieve communicatie en onbevangen dialoog binnen en buiten het nederlandstalige kerkgebeuren. John Peters brengt ons zijn werk maandelijks in zijn column 'Zeggen en Schrijven' onder de aandacht. We zijn heel blij met de betrokkenheid bij MVG van deze prominente wetenschapper, sympathieke vader en grootvader, die bovendien gemeentepresident van een kerkelijke Jong-Volwassenen gemeente te Iowa City is!

John's reactie op onze uitnodiging om als MVG columnist mee te doen:

Ik vervulde m'n zending in Nederland van Aug. 1977 t/m Juni 1979, en werkte als zodanig in Tilburg, Amersfoort, Apeldoorn, Lelystad, en deed als reizend ouderling heel wat andere plaatsen aan gedurende de laatste vier maanden van mijn zending.
In het voorjaar van 1990 doceerde ik als gastdocent aan de Universiteit te Nijmegen, woonde daar zes maanden met m'n gezin - met m'n vrouw Marsha Paulsen Peters en zonen Ben en Daniel - en ben verscheidene keren terug op bezoek in Nederland geweest. Het evangelie verschaft me een visie op een rechtvaardige maatschappij - Zion - waar geen armen zouden zijn, vol van genade, gelijkheid en waarheid, zoals de schriften over de Messias spreken. Mijn ervaring in het ontmoeten van mensen uit allerlei windrichtingen tijdens m'n zending - rijk en arm, onderwezen en ongeschoold, vreemdeling en burger - bracht me tot een belangstelling voor taal, cultuur, communicatie en rechtvaardigheid.

Lees ter nadere kennismaking een vraaggesprek met John Peters zoals verscheen in het kwartaalblad: "Dialogue, a Journal of Mormon Thought". (winter-2007 editie)

bijdragen van John Durham Peters op deze site tot nu toe:

Over Religie, Maatschappij, en Plaatsbepaling

Over Censuur

Over de Media

Over Liberalisme en Neutraliteit

en verder:

Een vraaggesprek met John D. Peters door het kwartaalblad "Dialogue"

en:

Een (nederlandstalig) uittreksel uit John Peters' eerste boek: "Speaking into the Air"
(binnenkort)