John-Charles Duffy

Een Banier voor de Volkeren

Ik las deze week de Jesaja-hoofdstukken in het Tweede Boek van Nephi.
Die hoofdstukken bevatten een schat aan informatie, maar ik richtte me dit keer op het symbool van "de Banier". Een banier is een oorlogsvaandel. In 15:26, richt de Heer een banier op teneinde buitenlandse legers op te roepen Juda voor haar zonden te straffen. In 21:12, wordt de banier gebruikt om Israel en Juda te verenigen zodat ze samen tegen hun vijanden kunnen optrekken. En verder in 23:2, wordt de vlag gehesen ten teken van Gods oorlogsverklaring tegen Babylon.

U heeft het al geraden, de banier als oorlogsvaandel vind ik nogal twijfelachtig, zo niet weerzinwekkend. Ik ben veel enthousiaster over "de Vredesbanier " die de Heiligen werden opgeroepen te verheffen in de Leer en Verbonden 105:39. Ik voel me ook aangetrokken tot de banier in II Nephi 21:12 als een symbool voor de vergadering van de bannelingen. Hoe dan ook, denkend aan het verheffen van banieren, deed me ook denken aan de vlag van het koninkrijk Gods in gebruik onder de Heiligen gedurende de 19e eeuw. En op het moment dat ik dat verband zag, besloot ik dat als onderwerp voor deze beschouwing te kiezen.

Mijn spiritualiteit vormt zich meestal rond het geschreven woord- schriftenstudie en het bijhouden van m'n dagboek. Maar ook muziek en tekeningen dragen bij aan, en getuigen van, mijn waarden en overtuigingen. Op het Internet vond ik afbeeldingen van de vlag van het koninkrijk Gods- verschillende versies - waarbij ik me afvroeg hoe mijn intepretatie van een dergelijke vlag zou kunnen bijdragen aan een persoonljke mate van toewijding om het koninkrijk op te bouwen en aan een groter begrip van wat die toewijding eigenlijk inhoudt.

Er waren destijds twee verschillende ontwerpen voor de vlag. (Mike Quinn schreef daarover in 1973 in BYU-Studies.) De ene had blauwe en witte strepen- klik hier voor een afbeelding - met daarop een blauw vlak waarin zich een cirkel van twaalf sterren met een grotere ster in het midden bevinden. Deze vlag wapperde destijds over Ensign Peak, in Salt Lake City; een variatie op die vlag is tegenwoordig te vinden in het kleine park aan de voet van Ensign Peak, gebroederlijk naast de vlag van de Verenigde Staten en die van de Staat Utah.

Het tweede ontwerp dat Mike ontdekte had een witte i.p.v. een gestreepte achtergrond. Ook hier weer het blauwe veld en een cirkel van twaalf sterren, maar met drie i.p.v. slechts één ster in het midden.

Dit ontwerp heeft mijn voorkeur, want zonder de strepen lijkt het minder op de amerikaanse vlag, om aldus de verleiding te weerstaan om Amerika met het koninkrijk Gods te vereenzelvigen. Ik koos, i.p.v. het donkere blauw van de amerikaanse vlag, voor het lichtere blauw van de vlag van de Verenigde Naties. de sterren in de cirkel doen denken aan de twaalf sterren van de vlag van de Europeese Unie. Ik probeer de gedachte van eenheid en samenwerking tussen landen en volkeren er in te verwerken als een doelstelling van het koninkrijk van God.

Vroeger zag men de drie sterren in het midden als het Eerste Presidentschap, en de twaalf sterren als het Quorum van Twaalf. Ik zie de drie sterren als symbool voor de Godheid, of wellicht als de voornaamste deugden: geloof, hoop, en liefde. Heel mooi is het dat drie sterren i.p.v. één ster in het midden, het centrum wat minder benadrukken; heel eigentijds. Daardoor wordt de nadruk meer op onderlinge verhoudingen dan op éénduidigheid gelegd. De twaalf sterren zie ik als de twaalf stammen van Israel, overdrachtelijk voor de oproep tot de Heiligen om een verbondsvolk te zijn; of als de twaalf apostelen, overdrachtelijk voor onze individuele apostolische roeping om het werk van Jezus te doen.

De witte achtergrond symboliseert voor mij de Vredesbanier uit de Leer en Verbonden 105:39. Ze zou ook kunnen duiden op op het witte veld dat klaar is om geoogst te worden, of op de oproep tot heiliging en toewijding (denkend aan witte tempelkleding). Het kleinere blauwe veld tegen de witte achtergrond zou gezien kunnen worden als het zuurdesem dat aan het werk is om het deeg tot brood te transformeren.

Terwijl ik nadacht over de bovengenoemde betekenissen, werd ik me bewust van mogelijke racistische ondertonen om de kleur wit als symbool voor reinheid te gebruiken, en probeerde ik een gele i.p.v. een witte achtergrond. Wellicht zou geel de glorie Gods kunnen symboliseren, of het licht van Christus dat zich overal verspreidt. Geel doet me ook denken aan de Herstelling, i.v.m. de de gouden platen of de bazuin van de engel. En voor degenen die zich het jeugwerk-kleurenliedje herinneren, geel betekent dienstbaarheid.

En omdat ik toch met verschillende kleuren aan het werken was, probeerde ik ook een groene achtergrond. Groen is de kleur die door organisaties voor landarbeiders wordt gebruikt. Deze vlag duidt op sociale rechtvaardigheid, op zorg voor het milieu, als belangrijke aspecten bij de opbouw van het koninkrijk Gods.

 

John-Charles Duffy is eveneens auteur van de Internet-site: LiberalMormon.net waarin hij en geloofsbenadering beschrijft die zich vanuit een brede mormoonse visie vrijzinnig opstelt. (nederlandstalig)

 

Mormoons Forum

Hartelijk dank voor deze positieve bijdrage!
Een vlag kan zo mooi laten zien waar we ons hart aan verpand hebben.
Bij deze wil ik ook graag een tip geven over de vlag van de Gemeenschap van Christus - de voormalige Gereorganiseerde Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen - klik hier.