George Tuffin

Het is best dat ik me even voorstel – ik ben George Tuffin – een Mormoon uit Antwerpen – mijn vader was een Brit en mijn moeder een Belgische dame – zij leerden elkaar tijdens de Bevrijding van Antwerpen (WO2) kennen – en huwden na de oorlog - zij kregen drie kinderen – George, Mark en Susan – dus ik ben de oudste zoon van dit gezin – Ik werd op 15 mei 1948 geboren te Antwerpen – mijn ouders leerden de Kerk in 1956 kennen en werden in 1957 gedoopt - Mark en ik werden in 1958 gedoopt.

Ik ben altijd zeer actief geweest in onze kleine gemeente en het district – nu vele jaren later - is Antwerpen een wijk in de Ring Antwerpen/België geworden – ik diende in de OOV of de JM/AP organisatie (1964-1970), in de zondagsschool en het gemeente- en wijkpresidium - met de veranderingen werd ik als ouderling, hogepriester, en dien ik als tweede raadgever in de HP groep onder broeder Gilbert Staepels.

In 1970 studeerde ik af als informaticus en ging voor een groot telecommunicatiebedrijf programma’s schrijven voor computers die in de Postautomatie werden gebruik. Later werd ik overgeplaatst naar de computergestuurde telefooncentrales waar ik “technical writer” werd en technische documentatie en handboeken voor de klanten schreef. Ik huwde in 1971 met Elsie Toté, een lerares (Nederlands, Engels en Zedenleer) en in 1975 schonk mijn lief vrouwtje me een zoon. Steven is nu 32 jaar oud en werkt als reporter voor de afdeling filmkritiek bij Focus/Knack, Gazet van Antwerpen en het 03 magazine.

Mijn hobby’s zijn: film (vooral actiefilms), literatuur (SF, Fantasy, Comics en stripverhalen), schaalmodellen kleven (WOII), wandelen en joggen. Ik was ooit redacteur van een Vlaams SF magazine, ik hield ontzettend van de OOV Roadshows van toen – ik schreef wat kortverhalen, één Science Fiction-roman en momenteel werk ik aan een boek over de kerkgeschiedenis van de Mormonen in Vlaanderen (Deel I: 1948-1970) en dat zou in maart/april 2008 af moeten zijn.

Ik tracht een goed Mormoon te zijn – maar men klaagt over mijn gek gevoel voor humor – ik ben geen stijve Bijbelvreter – met een glimlach het evangelie benaderen is steeds een uitdaging – het leven is soms al saai of zwaar genoeg – tussen 1978 en 1990 vocht ik tegen een zware afwijking – ik werd “dystonia” patiënt en mijn nekspieren verkrampten en trokken mijn lichaam in een verschrikkelijke houding – mijn “torticollis” kwam onder controle toen de dienst Neurologie in Antwerpen “botox” inspuitingen verschaften. Niettemin blijft het vechten tegen deze afwijking – daarom zeg ik steeds laten we het leven niet moeilijker maken dan het reeds is - onze interpretaties en zelf uitgevonden gekunstelde regeltjes hinderen ons soms – we mogen niet vromer zijn dan de (paus) profeet – en een dosis humor is een goede equalizer – we mogen onze medemens in zijn doen en laten niet te veel hinderen – hen met de vinger wijzen omdat ze “anders” zijn dan wij is ongehoord.


Ga naar de George Tuffin MVG-pagina op deze site!