Een bespreking door Lydia Stekkinger van een opmerkelijk boek:
- Geleid door het Licht -

Het betreft hier de nederlandstalige uitgave van 'Embraced by the Light' een enorme bestseller uit 1992 van de Amerikaanse Betty Eadie.

Op eenendertigjarige leeftijd heeft de mormoonse Betty Eadie , een jonge moeder die juist een lichte operatie heeft ondergaan, een aangrijpende ervaring die slechts weinigen kunnen navertellen: ze overlijdt in haar ziekenhuisbed. De medische wetenschap staat voor een raadsel wanneer Betty enige uren later toch weer ontwaakt. Het grote geheim van haar reis naar de 'overkant' deelt ze aanvankelijk met slechts één persoon: haar echtgenoot Joe. Betty vertelt hem hoe ze aan de andere kant is ontvangen en rondgeleid door wezens van licht, die haar geruststelden en onderwezen in de redenen waarom wij mensen op aarde zijn. Al haar vragen over leven en dood worden tijdens haar verblijf beantwoord. Betty leert zo veel in die korte tijd, dat ze sindsdien altijd een raadsvrouw voor zoekenden en ongelukkigen is gebleven. Pas jaren later heeft Betty zich laten overhalen haar ervaringen aan de 'overkant' met meer mensen te delen. Het resultaat is dit boek, waarin ze vertelt wat van haar belevenissen in woorden kan worden gevat. Haar relaas is van een verbijsterende eenvoud en oprechtheid. Het vormt het definitieve bewijs dat er leven is aan de andere kant van de dood, zoals gerespecteerde onderzoekers van verschijnselen aan 'gene zijde' als dr. Raymond Moody en dr. Melvin Morse al jarenlang hebben gesteld.

Wanneer we als heiligen der laatste dagen met een dergelijk boek kennis maken, zijn er een aantal vragen die in ons opkomen:

Wat is de kerkelijke reactie op het boek?
Klopt e.e.a. wanneer gestaafd aan wetenschappelijke inzichten?
Is de schrijfster Betty Eadie een lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen?
Vormen haar ervaringen een nieuwe openbaring voor heiligen der laatste dagen, of bevestigen zij eenvoudigweg in grote lijnen de reeds geopenbaarde leer van de kerk?

Op al dergelijke vragen wordt uitgebreid ingegaan door Massimo Introvigne, in een artikel in Dialogue, a Journal of Mormon Thought (Volume 29, Number 3, Fall '96):

Embraced by the Church? Betty Eadie, Near-Death Experiences, and Mormonism.

Samenvattend kan worden gesteld dat het niet de kerk is die het boek problematisch vindt, maar de anti-mormoonse beweging die, nadat men begreep dat de schrijfster een mormoonse achtergrond had, het aanvankelijke enthousiasme liet omslaan in een voorspelbare anti-mormoonse hetze. Betty Eadie zelf, is terughoudend om haar ervaringen specifiek aan het mormonisme te koppelen, ze beschouwd deze als persoonlijke ervaringen die ze simpelweg met anderen wil delen.
Los van de bovenvermelde vragen, zijn waarschijnlijk de meeste lezers van dit boek dat in 1992 de eerste plaats innam op The New York Times bestselling-list, diep onder de indruk van het panorama dat Betty Eadie de lezers schetst in haar relaas. Het enorme succes van 'Geleid door het Licht' heeft uiteindelijk waarschijnlijk minder te maken met wetenschappelijke en leerstellige details, dan met het diep-menselijke verlangen om een tipje van de sluier op te lichten van het mysterie van de eeuwigheid. De menselijk geest heeft er behoefte aan en wie dit opmerkelijke boek van Betty Eadie leest voelt zich versterkt en vertroost.

Er zijn plannen in de maak om Embraced by the Light te verfilmen!

Maak eens kennis met dit boek d.m.v. een nederlandstalig uitgebreid uittreksel ; hieronder mijn persoonlijke leeservaringen:

Het voorwoord van Melvin Morse maakte meteen al indruk op mij. Deze arts was altijd sceptisch geweest over Bijna Doodservaringen, maar verklaart nu dat hij niet kan betwisten dat het geen hallucinaties zijn, maar werkelijke ervaringen. De boodschap van mensen die terug komen uit de dood is simpel: “We moeten van elkaar houden. We moeten vriendelijk en tolerant zijn, anderen edelmoedig van dienst zijn.”
Ook zegt hij dat Betty er niet op uit is beroemd te worden of een nieuwe kerk te stichten. Ze wil gewoon haar verhaal vertellen, en dat het op hem overkomt als logisch en waar. Dit boek is heel informatief, en geeft antwoord op vele vragen die mensen hem als arts hebben gesteld over Bijna Doodservaringen.

Wat mij opviel aan de schrijfstijl van Betty Eadie, is de eerlijkheid waarmee ze haar ervaringen in haar jeugd meedeelt. Die tijd moet niet altijd prettig zijn geweest. Toch vertelt ze over haar jonge jaren zonder mensen te veroordelen. Haar taalgebruik is eenvoudig en helder. En door mijn lidmaatschap van de kerk zijn termen die ze gebruikt bij haar bezoek aan de geestenwereld niet nieuw voor mij.

Verder blijkt door haar woorden de grote liefde die zij voelt voor haar man en kinderen, en haar geloof in Jezus Christus. De ervaring waar ze over spreekt heeft duidelijk haar leven veranderd.

888

We lezen dat Betty als klein meisje heel erg ziek is geweest en toen ook een Bijna Doodervaring had, wat ze nooit is vergeten.

In haar jeugd heeft zij door de manier waarop zij is opgevoed op kostscholen, een angst ontwikkeld voor God. Zij ziet Hem als een wraakzuchtig persoon en kan zich niet goed een persoonlijk relatie met Hem voorstellen. Ook is zij bang voor de duisternis na de dood.

Na de scheiding van haar eerste man, met wie zij vier kinderen had, ontmoet ze Joe met wie ze heel gelukkig mee wordt. Toch voelt ze dat er wat mist in haar leven, en blijft ze op zoek gaan naar een relatie met God.

Tijdens een moeilijke zwangerschap, vermoeden de artsen dat het kindje niet levend zal worden geboren, of mismaakt zal zijn. Betty wordt aangeraden abortus te plegen. Toch heeft ze het gevoel dat dit kindje geboren wil worden. Artsen en vrienden zijn ertegen, maar wonderbaarlijk komt hun zoon helemaal gezond ter wereld. Betty voelt dat het zo goed is, maar krijgt later complicaties door deze zwangerschap. Een operatie is nodig, en daarom is ze opgenomen in het ziekenhuis.

De avond na de operatie wordt ze wakker en heeft het gevoel dat haar bewustzijn wegzakt. Haar geest verlaat haar lichaam, en het voelt heel natuurlijk. Ze is niet verbaasd. Ik vind het leuk om te lezen hoe ze dit moment beschrijft. Ze vertelt het op een nuchtere manier, maar het is allemaal wel nieuw voor haar, en ze is nieuwsgierig en begrijpt het nog niet allemaal. Haar humor komt hier ook naar boven als ze beschrijft hoe ze neerkijkt op haar eigen lichaam.

Dan verschijnen er drie mannen, die haar vrienden en beschermengelen blijken te zijn. Ze voelt hun liefde.
Ze wil graag haar gezin zien, want ze is bezorgd om hun reactie op haar dood.
Dit moment vind ik ook heel begrijpelijk: ze zegt nog niet goed te beseffen wat de vrijheden zijn van de geest, en daarom denkt ze nog in aardse termen. Ze kan nu vliegensvlug reizen, maar doet het eerst in slowmotion, omdat ze niet anders gewend is.

Als ze thuis bij haar familie aankomt, voelt ze dat het goed met hen zal komen. Ze beseft dat haar kinderen ook individuen zijn die aan haar zijn toevertrouwd, en hun eigen keuzes maken om te groeien. Gerustgesteld keert ze terug naar het ziekenhuis, en voelt zich klaar om verder te gaan.

888

Er ontstaat een soort van zwarte tornado, waar ze heel snel doorheen reist. Toch is ze niet bang, het geeft haar juist een warm en vredig gevoel. Ook lijkt het alsof er andere mensen om haar heen zijn, die dezelfde reis maken, maar ze schenkt er geen aandacht aan. Ze denkt dat dit de vallei van de schaduw des doods is, waar veel mensen over hebben gesproken.

Na een tijd ziet ze een punt van licht dat steeds groter wordt, en ze ziet er een persoon in staan. Als ze dichterbij is gekomen, herkent ze de persoon in het licht en stapt in zijn omhelzing. Een erg ontroerend moment, omdat ze meteen weet wie hij is: Jezus Christus. Al haar angsten en vragen over een wraakzuchtig God verdwijnen omdat ze zoveel liefde van hem voelt. Ze herinnert zich hem, en kent hem. Ik vind het een heel mooi moment wanneer ze verklaart: “Ik ben thuis.”
Dan zegt Jezus: “Je dood was voortijdig, het is je tijd nog niet.” Het wordt Betty helder dat ze een doel heeft in dit leven, en ze zegt dat het haar nog nooit zo duidelijk voor ogen stond.

Vragen die in haar opkomen, worden meteen van geest tot geest beantwoord. Ze ziet nu in dat ze sommige dingen verkeerd had begrepen, maar dat de Heer het haar niet kwalijk neemt. Ze zegt ook dat Jezus een gevoel voor humor heeft. Dat vind ik een hele bijzondere opmerking.

Een interessante vraag die Betty daar stelt, is: waarom zijn er zoveel kerken op aarde? Het antwoord dat wij in haar boek kunnen lezen is een punt van discussie geweest onder de lezers. Toch is het niet in strijd met mijn eigen overtuiging, en ik voel ook dat we overal lering uit kunnen trekken.

Ze vraagt aan Hem waarom de mensen op aarde zijn geplaatst. Hij vertelt haar over de schepping en het plan waar wij allemaal voor hebben gekozen. Alles werd eerst geestelijk gecreëerd, en iedereen hielp mee. “[De Heiland vertelde me] dat de geestelijke schepping vergeleken kon worden met een van onze fotografische afdrukken; de geestelijke schepping zou een scherpe, heldere afdruk zijn, en de aarde het donkere negatief. Deze aarde is slechts een schaduw van de schoonheid en glorie van zijn geestelijke schepping, maar die hadden we nodig voor onze ontwikkeling.” Dit vind ik wel een mooie woordspeling: het ‘ontwikkelen’ van het negatief. Wij hebben vrijwillig gekozen om op aarde te komen, en we hadden ook invloed op de missie die we daar zouden hebben. We bereidden ons voor op bepaalde beproevingen en ervaringen die we hier op aarde zouden krijgen.
Een uitspraak die mij raakte was: “Ik wist dat ieder van ons die het besluit had genomen hier te komen een dappere geest was. Zelfs de minst ontwikkelde onder ons hier was dáár sterk en dapper.”

888

Betty ziet dat geesten kiezen voor bepaalde omstandigheden waarin zij geboren zullen worden. Ook als deze omstandigheden moeilijk of van korte duur zijn, kunnen anderen hiervan leren. Dat vind ik erg mooi. Het geeft je een nieuw perspectief over mensen die problemen hebben, en om hulp vragen. Wij weten niet wat iemand heeft meegemaakt of waarom hij of zij problemen heeft. Belangrijk is dat het ons de kans biedt om geestelijk te groeien, onze medemens te helpen en lief te hebben. En dat is waar het uiteindelijk om draait in dit leven.

Ook het beeld van gebeden die als een lichtstraal in de hemelen zichtbaar zijn vond ik boeiend. Dat een gebed voor een ander, of als men in grote nood is het sterkst stralen is mij duidelijk geworden. En als een gebed word herhaald zonder werkelijke intentie zal het niet ver reiken. Betty vertelt dat engelen altijd nabij zijn, en ons graag willen helpen, als wij onze vrije wil maar gebruiken, en om die hulp vragen.

Dat vind ik ook erg mooi, dat de vrije wil een groot goed is. God houdt van ons, en zal ons leiden om de juiste keuzes te maken, maar Hij kan ons niet dwingen. Zelfs als Betty duidelijk wordt gemaakt dat zij nog een taak heeft op aarde, en terug moet gaan, is het haar eigen keuze. Wel laten ze haar zien waarom het zo belangrijk is dat ze terugkeert. En hoewel ze de details niet meer kan herinneren, begreep Betty dat dit het beste was. Ze wilde heel graag blijven bij al het moois en vredige van deze plek, maar ze zou terug gaan.

Als de engelen en haar vrienden afscheid hebben genomen in een bijzonder muzikaal moment, is zij terug bij haar bed in het ziekenhuis. Ze ziet er tegenop om weer haar lichaam in te gaan. Haar vergelijking van een vieze overall die je aantrekt na je lekker gedouchte te hebben, vond ik heel treffend!

Als ze weer in bed ligt, maakt ze ook kort melding van een reactie van Satans kant, die haar veel angst aanjaagt. Het bestaan van duivelse machten wordt bevestigd, maar haar hemelse vrienden troosten haar. En een koepel van licht staat tussen haar en deze wezens van Lucifer, zodat zij haar geen kwaad kunnen doen.
De profeet Joseph Smith worstelde ook met kwade machten voordat hij het visioen had van God de Vader en Jezus Christus. Ik denk dat het tekenend is dat Satan heel hard werkt om duidelijke uitingen van Gods macht tegen te gaan.

Ik vind het einde van het boek, waarin Betty verteld hoe zij haar jongste dochter kreeg, een mooie afsluiting. Het maakt duidelijk hoe de Heer in alles voorzag om moeder en dochter samen te brengen. Dat hoofdstuk alleen al maakt het boek zeker de moeite waard om te lezen!

888

Veel van wat Betty verteld heeft, is niet nieuw voor mij, maar een bevestiging van het evangelie dat ik geleerd heb in de kerk. Ik vind het heel bijzonder dat de Heer toestond dat Betty terug kwam met deze kennis. En ons zo de kans geeft een glimp op te vangen van hoe het er later aan toe zal gaan. Het versterkt mijn geloof.

De boodschap die ik uit dit boek heb gehaald is: het leven is maar kort, en vele aardse zaken doen er niet toe. Het gaat erom dat wij liefde in ons hart hebben, onze naasten dienen en geestelijk groeien. Wij hebben talenten gekregen om anderen tot zegen te zijn. Wij kunnen het hart van onze naasten niet inzien, maar God wel, en wij zullen verantwoordelijk worden gehouden voor onze woorden en daden. En bovenal is Jezus Christus onze Vriend en Heiland.

 

 

Lees ook: In het Licht van de Dood - Bijna Doodervaringen (BDE)

Januari 2007