November

De levenden,
ik zie ze gaan zoals ik vroeger ging
eenmaal in 't jaar
als kruimeldieven aan de graven
waar elke nieuwe bloem
alleen de vraag omlijst
waarom ? waarheen ?
wat stof en slijk
en een gebarsten steen.

Maar zij, mijn doden,
draadloos verbonden vrienden
glimlachend achter het gordijn,
hun namen draag ik
door tempelzalen
met navel en merg en macht
tot in de hand des Vaders.

door Marik Messiaen