De Doos van Pandora

door George Tuffin

Nummer 1– januari 2012

THE TECHNICOLOR TIME MACHINE

“Iedereen een HAPPY NEW YEAR 2012 toegewenst in deze filmrubriek”.

Filmnieuws - Harrison Ford en het boek van Orson Scott Card

De 69-jarige acteur (Indiana Jones), die geldt als één van de populairste sterren van Hollywood, was laatst nog in de SF film “Cowboys and Aliens” te zien. Volgens de website van het Amerikaanse blad” Variety”, zal Ford de hoofdrol spelen in "Ender's Game".

De film is steunt op de inhoud van de SF bestseller van Orson Scott Card. Hij is een vrij bekend mormoons SF en Fantasy auteur. Die zelfs in 1992 Rotterdam bezocht als één van de sprekers op een SF congres. Deze mormoonse auteur deed ook zijn best om de geschiedenis op de gouden platen een extra speciale en alternatieve dimensie te geven. Dat kan men lezen in zijn “Kronieken van de Thuisvaart” (zie ISBN90-290-4519-1 van Meulenhoff paperback). Het trilogie of meer. De eerste twee boeken lezen als een techno thriller versie van onze Schriftuur. Maar in de volgende twee delen verwaterd het verhaal naar een Beloofde Land met vreemde wezens – maar dat zult ge zelf moeten opzoeken – vermoedelijk zijn deze boeken nog enkel tweedehands te verkrijgen of in een goede bibliotheek in uw beurt – want ze zijn al een tijdje uit de handel vermoed ik. Wie zoekt die vindt! Hij onderhandelt al jaren om zijn boek(en) op het witte scherm te krijgen. De laatste vijf jaar werd het boek ook omgezet tot een stripverhaal versie (comics). Ender’s Game staat op de boekenlijst van een aantal Amerikaanse scholen als verplichte lectuur.

Dit is het eerste boek waar we kennis maken met Ender en zijn kornuiten. Het gaat hier over een groep “kindersoldaten” die zo bijzonder zijn dat ze de aarde moeten redden van een aanval van insectachtige aliens. Harrison Ford speelt “Hyram Graff”, een officier die verantwoordelijk is voor de opleiding van de zeer jonge rekruten.

Regisseur van het ruimteavontuur is Gavin Hood, de man achter "X-men".
Daar de kinderen eigenlijk de hoofdrollen zijn van “Ender’s Game” snap ik niet waarom ze Harrison Ford vermelden. Volgens mij is de legerleiding maar achtergrondmateriaal voor de film. Maar ik zal me vergissen, want het zijn de officieren die de intelligente jochies moeten, screenen, en moeten opleiden zodat ze in een ruimteschip naar de plaats kunnen reizen waar er een ernstige ruimteoorlog wordt uitgevochten. Ender en zijn team dienen de strijd te doen keren in het voordeel van de aardbewoners en de buitenaardse wezens die de aarde bedreigen te vernietigen.

Het gaat hier over jongens met een hoog IQ en die toch randgevallen zijn van de toekomstige maatschappij. Er zit zelfs een joch in dat uit Rotterdam wordt gekidnapt door het Leger. De jongens worden misbruikt door hun ouders, door hun leeftijdsgenoten en door het Leger. Er zijn bende oorlogen tussen de jongens. Er is de harde training in de Gevechtsschool. Het gaat hier allemaal over het gebruik van "geweld". Geoorloofd en niet -geoorloofd geweld. En dan over het liefhebben van uw medemens - ook als die een "Alien" is en de wereld wilt vernietigen. Alhoewel Ender Genocide pleegt. Maar daar zit een staartje aan vast in de vervolgen op de "insekten-oorlog".

Ik zou natuurlijk een boekbespreking kunnen houden over het werk van Orson Scott Catd. Maar ik geloof dat ik dat al eens gedaan heb in een oude rubriek van MVG. Er is wel een groot verschil tussen de mens Card en zijn boeken. Van zijn schrijverij ben ik een grote fan, maar als mens komt hij al eens vreemd uit de hoek. Soms klinkt hij vrijwel zeer rechts of oerconservatief en is een tegenstander van VS presidint Obama. Soms wordt hij wel door de mormonen als "Satan" vergeleken omdat hij aan zelfkritiek doet en niet alles goed keurt wat er binnen onze gemeenschap gebeurt. Ik herinnert dat hij eens over vrouwenborsten durfde schrijven en dat dit hem niet in dank werd afgenomen. Soms klinkt hij niet-vrouw vriendelijk. Maar daar hebben veel mannen last van en die kritiek krijg ik ook al eens te verduren in mijn wijkkrant.

Ook is hij tegen het kapitalisme. Wat ik een pluspunt vindt. Vooral omdat de meeste Amerikaanse mormonen het kapitalisme aanhangen. Alle leiders hebben het gemaakt in de wereld. Card vindt dat na de val van het communisme - nu - het kapitalisme zal moeten bezwijken. Wat al gebeurt omdat we al jaren in een financiële crisis leven - waar alleen de rijken hun kop boven water houden. Meestal schrijf hij voor iedereen (de buitenwereld). Maar hij heeft er ook een aantal werken enkel voor Mormonen geschreven. Alhoewel die ook aan de buitenwereld worden verkocht - maar dan worden zijn mormoonse grapjes en details niet echt begrepen. Een aanrader is "EMPIRE" over een Amerikaanse Burgeroorlog in de nabije toekomst. Er is ook een vervolg op geschreven - maar ik heb het nog niet kunnen bemachtigen. In België en Nederland is Card een beetje uit de boekenwereld verdwenen. Er zijn tweedehandszaken en gespecialiseerde SF boekenwinkels die af en toe wel een stapel in huis hebben.

Mijn inziens is dit verhaal een gecamoufleerde geschiedenis die vertelt dat de jeugd van het Aäronische Priesterschap niet te onderschatten is. Zij kunnen grote werken en wonderen verrichten als ze in een levensbedreigende situatie geplaatst worden. De korte filminfo kwam van Belga / OSN en de mormoons getinte opmerkingen kwamen natuurlijk van mij.

Hugo – een festijn voor klein en groot

We bevinden ons in het Parijs tussen de twee wereldoorlogen. De filmindustrie verkeert nog in zijn kinderschoenen. De Stomme film begint door te breken en de mensen kijken er naar uit om deze nieuwe vorm van tijdbedrijf uit te breiden. Het is ook de tijd van de stoommachines en de eerste auto’s. De mechaniek viert hoogtij. Alles wat met raderen, wormwielen, veren en spiraaltjes wordt aangedreven is een wonder van de techniek uit die periode. Horlogemakers waren toen echte kunstenaars in die periode. Alsmede alle arbeiders die de techniek van toen onder de knie hadden, deze verbeterden en onderhielden. Horloges, uurwerken en klokken mochten niet stilvallen.

De treinen aangedreven door stoom - moesten zich toen al aan hun tijdschema houden. De stations in de meeste grootsteden waren dan ook de plaatsen waar de treinen stilhielden om passagiers te lossen en er nieuwe mee te nemen. De stations waren naast kerken en kathedralen, paleizen en museums zeer mooie gebouwen of kunstwerken uit hout, ijzer en glas.

Het verhaal van Hugo vertelt eigenlijk drie geschiedenissen.

· Het wel en wee van Hugo - de held van het verhaal,
· De geschiedenis van een treinstation - vermoedelijk “de Nord”, het Noord station van Parijs en
· Het verhaal van de Franse stomme film in een notendop.

Het grappige aan heel de prent is dat de Fransen uitgebeeld worden door Britten.
De film is een Amerikaanse coproductie bestaande uit “Metropolitan Filmexport”, “GK Films” van Graham King en “Infinitum Nihil” van Johnny Depp.
Het scenario is van John Logan en is gebaseerd op de roman “De uitvinding van Hugo Cabret” van de auteur Brian Selznick.
De regie ligt bij Martin Scorsese en werd door Paramount Pictures verdeeld.

De acteurs zijn:
Asa Butterfield (Hugo Cabret),
Jude Law (de vader van Hugo).
Ray Winstone (Hugo Cabret, de dronken oom),
Ben Kingsley (Papa Georges, de eigenaar van de speelgoedwinkel),
Chloë Grace Moretz (Isabelle, de kleindochter Georges en van de vriendin van Hugo),
Helen McCory (Mama Jeanne – de echtgenote van Papa Georges),
Christopher Lee (Meneer Lablisse, de eigenaar van de boekenwinkel),
Sacha Baron Cohen (Inspecteur Gustaf),
Emily Mortimer (Lisette, het bloemenmeisje), e.a.

Ik zag de film in de 2D versie – maar iedereen schijnt de 3D versie beter te vinden. Het deed de bewegingen van de auteurs beter uitkomen wanneer ze iets opraapte of moeten aantonen.

In 1931 ontdekken we Hugo Cabret, heeft zijn moeder verloren en woont bij zijn vader woont, een meester horlogemaker die in Parijs leeft. Samen met zijn vader kijkt hij naar de films van de bekende Franse filmmaker Georges Méliès.

Hugo Cabret, onze alledaagse snaak, was ooit een blijde jongen die samen met zijn vader zich met kleine en grote uurwerken bezighielden. Vader repareerde niet alleen horloges, duur speelgoed, maar ook grotere mechanische zaken. Hij werd af en toe door het Wetenschappelijk Museum van Parijs opgeroepen om oude en speciale mechanische kunstwerken op te frissen en te repareren. Spijtig genoeg sterft de vader van Hugo in een brand in een brand in een museum.

Onder lichte dwang wordt Hugo door zijn dronken oom in het Station onderwezen om alle uurwerken in het station draaiende te houden. Dit gebeurt een beetje in het geheim. De mensen zien de kleine klokkenregelaar nooit. Hij leeft tussen de muren van het station. Uiteindelijk moet Hugo alles zelf doen daar zijn oom uit het station verdwijnt. Daardoor wordt hij stilaan zichtbaar want hij moet af en toe wat kunnen eten eb dan gaat hij aan het stelen.

Hugo heeft een “automaton” van zijn vader geërfd en wenst die aan de praat te krijgen. Maar mist een aantal cruciale stukken. De robot moet kunnen schrijven - indien hij hersteld geraakt. Zo gaat Hugo ook aan het stelen om zijn “automaton” te kunnen repareren. Hij wordt door Georges van de speelgoedwinkel betrapt. Die tracht Hugo bang te maken door te dreigen dat hij de strenge politieagent Gustaf van het station op te roepen en die zal Hugo in het weeshuis gooien. Maar schijnbaar geeft Georges om de één of andere reden iets met Hugo. Er is iets geheimzinnig tussen ontwaakt en Hugo wilt alles van de oude Georges te weten komen.

Hugo achtervolgt Georges naar zijn woning en ontdekt daar zijn kleindochter Isabelle. Zij ziet de vreemde jongen wel zitten en samen gaan de twee op zoek naar het geheim achter Papa Georges en zo gaan de poppen aan het dansen. Ze zullen op het einde van het verhaal een zeer groot filmmeester bloot leggen en de duistere wereld van Georges en zijn vrouw Jeanne terug kleur geven.

Maar ze zullen ook het Noordstation op zijn kop zetten en alle harten beroeren van het vaste personeel van het grote station (de café uitbaatster, de dagbladhandelaar, het bloemenmeisje, het treinpersoneel en de politieagent). Uiteindelijk - gewoon een ijzersterke film - voor jong en oud – en een aanrader voor mormoonse gezinnen.

(Einde – filmrubriek – GT – januari 2012).

lees meer bijdragen van George Tuffin