De Doos van Pandora

door George Tuffin

Nummer 12– december 2011






“HET IS EROP OF ERONDER!
“Er is een tijd om te treuren en een tijd om te dansen.”

FOOTLOOSE
Inleiding – het aanknopingspunt

Toen ik nog vrij jong was (grapje) en dan spreek ik over het jaar 1990. Mijn zoon en ik kregen de kans om tijdens de zomervakantie Salt Lake City en Utah te bezoeken. De zendeling die in 1957 mijn ouders gedoopt had ons uitgenodigd om bij hun te komen logeren. Hij zou ons de belangrijkste zaken in Utah aan ons laten zien. Opgetogen trokken we er naar toe. Elsie, mijn echtgenote die niet van lange vliegtuigvluchten hield haakte af en ging niet mee. Ze zou wel met haar zus optrekken terwijl wij (haar mannen) in de Verenigde Staten de toerist uit hingen. Mijn gastheer, Harold Oaks, en zijn vrouw namen ons mee naar de gewone trekpleisters: Temple Square, shopping in één van die Zion shopping Malls, Sundance, onderduiken in Timpanogos caves, bootje varen op Orem Reservoir, zwemmen of glijden in Lagoon en Seven Peaks Resort, de Nationale Parken enzovoort. Te veel om op te noemen. De familie Oaks woonden toen nog in Orem en op een dag kwamen we met de wagen van een uitstap terug en naderden wij een lokaal kruispunt met lichten. Toen de auto afremde zag ik aan de linkerkant van de weg een oud gebouw staan.
Ik ging dadelijk rechtop zitten, want ik herkende het ‘Lehi Rollermill’ gebouw met zijn roodwitte letters. Ik had het in een film gezien. Ik tikte op Harold zijn schouders en vroeg hem of we hier niet konden stoppen. Ik wou kiekjes schieten van het gebouw en dat werd natuurlijk toegestaan. Zo kreeg ik dadelijk een uitleg over graanverwerkende fabriek, want het bleek een oude graanmolen installatie te zijn en zo kwamen we bij de film “Footloose” terecht. Dat was de plaats waar de held van deze dansfilm een centje ging bijverdienen om als student rond te komen.



Footloose 1
Regie: Herbert Ross, Productie: Lewis J. Rachmill en Craig Zadan, Script: Dean Pitchford, Muziek: Tom Snow, Jim Steinman e.a. Distributie: Paramount Pictures, Film uit 1984, Genre: Drama/Muziek, Lengte: 107 minuten, Taal: Engels, Land: Verenigde Staten, Censuur: kinderen toegelaten en op DVD verkrijgbaar. Acteurs: Kevin Bacon, Lori Singer, John Lithgow, Dianne Wiest, Chris Penn, Sarah Jessica Parker, John Laughlin, e.a.
De gruwel van de jaren ‘80
We zitten in de jaren ’80 en de jonge Kevin Bacon uit Philadelphia is al een tijd op zoek naar een theater en filmcarrière. Na een reeks onsuccesvolle toneelstukjes en een ‘Animal House’ optreden scoort hij hoog met ‘Footloose’ in 1984. Hij doet het nodige om het high school leven te bestuderen en schrijft zich zelfs in als student om de vrije tijd van zijn medestudenten te ontleden.
Tijdens de jaren’80 klonk de muziek soms vreselijk en de kledij deed me griezelen. Alles mocht. Brede schouders, kostuumpjes in glittertonen en klassieke pakjes werden met vrije tijdskledij vermengd. Pop, rock en disco het zwermde al of niet door elkaar met de hulp van wat synthesizerklanken die alles inblikte. De kledij was ook onverwacht grappig en het haar dat mocht alle kanten uitgroeien met of zonder krullen. Om de één of gekke reden sloeg deze film in mijn kerkelijke gemeente bij de JMJV sterk aan. Mijn zoon en mijn vrouw waren er gek van. Het duurde niet lang of de JMJV gebruikte de muziek tijdens hun dansavonden.

De Plot
De film gaat over de tiener Ren (a rebel without a cause) die met zijn moeder van Chicago naar Bomont verhuist. Dus de streek van Utah wordt er niet in vernoemd. De ‘Lehi Rollermills’ zijn in de film - maar een deel van het verhaal - achtergrond - en dienen als de Bomont graanmolens. Onze held – Ren - is bezeten door muziek en dansen, en dat is in Bomont spijtig genoeg verboden. Dominee Moore is er tegen omdat zijn zoon na een nachtje fuiven is omgekomen in een ongeval. Ren start in deze ‘Bijbelbelt’ omgeving (waar men ook boeken verbrandt) een campagne om de dans en het uitgangsleven weer in ere te herstellen. Hij is niet te stoppen en kan via een aantal Schriftteksten de dominee overtuigen om een eerste experimentele dansavond te organiseren. Koning David danste voor God om zijn vreugde uit te drukken en dat was een tekst waar de priester niet voorbij kon.
De echtgenote van de dominee is in de wolken en steunt haar dochter in haar uitgangsleven. Ren leert een aantal vrienden op school kennen. Maar hij maakt eveneens een stel vijanden. Zijn gekke vrienden dient hij te leren dansen. Vooral de jonge acteur Chris Penn (broer van Sean Penn) is een boerenzoon die geen gevoel voor ritme heeft en door Ren ondersteund dient te worden. Het oud lief van de dochter van de dominee roept een stel van zijn makkers bij elkaar om de goede bedoelingen van Ren te saboteren. Er ontstaan een aantal gewelddadige botsingen die dan op de avond van het veelbetekende dansfeest in één ‘showdown’ (‘blackboard jungle’) worden afgerekend.
Maar eenmaal dat de vijand verslagen is, kan de dansavond beginnen en na wat aarzeling draai alles op volle toeren en gaat iedereen uit de bol. Het wordt dan “Footloose;” Slaat de beentjes maar eens goed uit! Dit is natuurlijk de afsluiter van de film en bezorgde ons een aantal leuke momenten. De hele bioscoopzaal danste mee. Het is te zeggen - we konden onze voeten niet meer beheersen. De ‘vrije stijl’ van de danspassen werkten zo op de lachspieren dat we alleen maar werden meegesleurd door de jonge acteurs. Elke acteur, elke leeftijdsgroep en zelfs de Nerds mochten een solodansje ten beste uitvoeren.

Time-out ! - Tussenstop
We leven vandaag in een wereld waar alles luider, harder en met meer actie een vrij eenvoudig verhaal moet verteld worden. Vermoedelijk was dat in 1984 ook al zo maar in 2011 zal de curve exponentieel de hoogte zijn ingeschoten. De ‘computer game’ generatie heeft vermoedelijk geen besef van de originele versie van “Footloose”. Het filmpje is op DVD verkrijgbaar in de videotheek of in een winkel in de buurt. Kevin Bacon is er ook een stuk ouder op geworden. Misschien kan hij de danspasjes van toen niet meer aan. Hij heeft in ‘Footloose’, ‘Tremors’ en ‘Flatline’ goed gescoord. Hij schitterde ook als de geniale booswicht in enige prenten, zoals in “The Hollow Man” waar hij de “onzichtbare man” nog eens in een nieuw kleedje stak. De vrouwen achterna zat, langzaam gek werd door de medicatie van het experiment dat hij had opgestart en de onzichtbare man kon alleen vrede vinden door op een dramatische manier aan zijn einde te komen. In ‘Mystic River’ speelde hij dan weer voor de rechercheur en trok hij op met Sean Penn die de gangster was.



Footloose 2
Regie: Craig Brewer, Première: 2 november 2011, Duur: 113 minuten, Genre: drama en muziekfilm, Land: Verenigde Staten, Originele taal: Engels, Censuur: kinderen toegelaten, acteurs: Kenny Wormald, Dennis Quaid, Julienne Hough, Zia Colon en Ray McKinnon.
Laat me eerst zeggen Footlose 2 is geen slechte film. Maar de nieuwe versie van ‘Footloose’ volgt ongeveer hetzelfde verhaal van de eerste versie. Alleen de steden veranderen. We maken kennis met Ren MacCormack (Kenny Wormald) die van Boston naar het zuidelijke plaatsje Bomont verhuist. Hij ontdekt al vlug hoe saai het daar is. Geeft hem dan maar de grote stad. Zo komt hij te weten dat er in Bomont ooit een tragisch ongeluk plaats vond - waarbij vijf jongeren - na een avondje frivool gedanst te hebben - om het leven kwamen. De gemeenteraad zit dus met een aantal getraumatiseerde ouders opgescheept en deze worden met de hulp van gemeenteraadslid en dominee Shaw Moore (Dennis Quaid) opgevangen en zo installeerden zij plaatselijke wetten die luide muziek en dansen verbieden.
Ren gaat echter zijn eigen weg en bezoekt al vlug de geheime feestjes van de plaatselijke jeugd en wordt langzaam maar zeker verliefd op Ariel (Julianne Hough) de dochter van de predikant Shaw Moore. Haar eerste vriend kan dit niet verwerken en zint op wraak en zo gaan de poppen weer aan dansen. In vele opzichten volgt deze film de verhaallijn van de oudere versie. Alleen is alles hier wat meer opgeschroefd en leunt sterk aan de andere dansfilms die al de ronde deden in de laatste twee jaar. Ook het TV gedoe om ieder jaar een ware ster te vinden heeft er zeker iets mee te maken. In ieder geval worden alle registers open getrokken om met deze versie de jeugd van vandaag die van muziek en dansen houdt een ‘boost’ te geven die een uur en 23 minuten duurt.

De gruwel van 2011
Zo gaan we met deze prent vast en zeker in overdrive. After burners on! En het is zeker ‘The Final Countdown’. Wat men in deze film dansen noemt vereist dan dat de meisjes en de jongens een conditie van een atleet bezitten en de sierlijkheid van een allround danser.
In de trailer lokt men kijkers omdat het meisje in één beweging van rust overschakelt naar een rugbrekende salto die als startsein dient om de beentjes aan het kriebelen te krijgen. Niemand weigert hier om te dansen en de buurt wordt vrij vlug onveilig gemaakt. Natuurlijk stuiten we hier weer op de rivaliteit tussen de jongens. Deze afrekeningen worden zo opgeschroefd dat er een schoolbus in de lucht vliegt alsof het een ‘Die Hard’ film is. De straatgevechten komen uit een snelcursus “commando training” voor jong volwassenen.
Ik denk dat dit niet echt noodzakelijk was, maar vermoedelijk kregen de filmmakers dan de oververzadigde jeugd in de zalen niet meer mee. Hun aandacht zou verzwakken en het denderende “wow” moment van ‘IDOOL XL’ op TV missen in deze dansfilm. De stillere momenten gaan verloren in een geestverruimend staaltje waar zij niets aan hadden. Misschien waren de jonge kijkers al onder chips en popcorn bedolven geraakt of ingedompeld door de korte maar wufte liefdesscènes. Niettemin blijft het een film die best te pruimen is bij een grijze troosteloze dag.
De ouderen onder ons mogen hun oordopjes niet vergeten. Maar vergeet niet. Er was ook eens een tijd dat wij de stenen van de danszaal dansten. Het rijk van de ‘Rolling Stones’ is misschien aan het verkwijnen en de Beatles hebben nog maar Paul en Ringo om de schijn hoog te houden. En daarom steel ik de titel van een bekende groep en huldig ik wederom het moto: ‘God is my DJ!’



Kuifje
Natuurlijk kan ik niet sluiten met te zeggen dat het zeker en vast een ‘must’ is om naar KUIFJE (TINTIN) te gaan zien. Steven Spielberg gebruikte onze jonge Belgische reporter in een spannende prent waarbij hij de essentie van twee stripboeken van Kuifje met elkaar verbond. De film slaat aan in Europa waar men in Frankrijk en België zeker de avonturen van Kuifje kent en naar waarde weet te schatten.
De Engelstalige versie is in de eerste seconden een beetje moeilijk te volgen. Voor de kleintjes is zeker de Nederlandse versie aan te raden. Maar eens we de namen van de figuren in het Engels gewoon worden - draait alles op volle toeren en wordt je gewoonweg meegevoerd in een technisch hoogstandje waar realiteit met fantasie samensmelten. Ik had als volwassene niet verwacht dat ik zo in de ban zou geraken van een stripfiguur die ik in jaren niet meer gelezen had.
Nu is het wachten wat Amerika met ‘Tintin’ gaat doen? Gaan ze de jonge reporter omhelzen of uitspuwen?

AANRADERS
‘The Ides of March’ met George Clooney
‘De avonturen van Kuifje – Het geheim van de Eenhoorn’ voor mensen van 7 tot 77 jaar
‘The Thing’: is voor de kenners geen remake maar een prequel op de John Carpenter versie van toen.
‘Het Varken van Madonna’ – Vlaanse Film
‘Johny English – Reborn’ – gekke spion toestanden
‘The 3 Musketeers’ – de fantatische versie van het klassieke verhaal.
Nu wordt het nog wachten op een aantal nieuwe films:
‘The Killer Elite’,
‘Sherlock Holmes deel 2’,
‘Forces Spéciales’,
‘Breaking Dawn’ (part 1) of het voorlaatste deel van de Twilght Saga,
‘Immortals’,
‘Nuit Blanche’ en
‘The Conspirator’.

THE END - George Tuffin – 2011- voor december.

lees meer bijdragen van George Tuffin