n vriend zien huilen... kan ik nieteen vriend zien huilen... kan ik nieteen vriend zien huilen... kan ik niet

een vriend zien huilen... kan ik niet

De tekst van dit prachtige lied van Herman van Veen, waarmee deze pagina wordt afgesloten, raakt misschien de kern van de zaak als het gaat over een gevoelsmatige benadering van homoseksualiteit. Als heiligen der laatste dagen worden we door onze leiders geadviseerd om "onze vriendschap te verdubbelen t.o.v. de homoseksuelen en lesbiennes die we kennen, als een bevestiging van Christelijke liefde." (Chieko N. Okazaki: Disciples,121-122) Toch hebben we er vaak moeite mee.
Komt dit, zoals in de onderstaande email-wisseling wordt gesuggereerd, omdat ondanks onze beste bedoelingen we homoseksualiteit als zondig beschouwen?
Als heiligen der laatste dagen bemerken we bij de kerkelijke leiding een opmerkelijk en voordurend pogen om de problematiek genuanceerd en liefdevol te benaderen.
Nieuwe verklaringen en persberichten lijken zeker aan te geven dat we hoopvol gestemd mogen zijn dat we als kerkgenootschap steeds 'meer licht en kennis' ontvangen om homoseksualiteit beter te begrijpen en daaraan de nodige conclusies te verbinden.
We hebben vaak moeite de materie onderling bespreekbaar te maken, maar het tegenovergestelde is het geval voor Marja en Yvonne, die de MVG redaktie benaderden, en waaruit de volgende email uitwisseling ontstond die we graag met u willen delen.
(Marja en Yvonne zijn verzonnen namen, ter bescherming van de betrokkenen)

Hallo MVG,

Even een berichtje van mij. Ik ben de mormonen aan het onderzoeken en vindt veel interesante dingen hier. Zo hoor je het hele verhaal ook eens van een andere kant, en krijg ik een beetje een idee van wat er nog meer speelt bij jullie.
Heb je misschien nog tips voor andere websites over jullie?

Groetjes, Marja

Hallo Marja,

Er zijn twee nederlandstalige sites:
http://www.mvgcontact.org/ en http://www.kerkvanjezuschristus.nl/index.htm
Verder een overvloed aan engelstalige sites:
http://aminhacidade.wordpress.com/lds/
Mocht je verdere vragen hebben laat het ons gerust weten!

Robert Poort
MVG redaktie

Hoi Robert,

De eerste website die je noemt kende ik dus al, want zo vond ik jouw immers. En die andere daar had ik al eens naar gekeken, want daar gaven die zendelingen mij al een kaartje van maar dat is denk ik een verkoopraatje uit hun eigen toko. Ik ben nog op zoek naar andere dingen, ik zal 's kijken naar die engelstalige van jou. Als ik toch niks vind wat ik zoek, mag ik je daarover dan ook nog 's mailen? Want met google en zo kom ik er nog niet uit.

Groetjes, Marja

Marja,

Heb je 'n specifieke belangstelling, waarmee we je van dienst kunnen zijn?
Ieder heeft zo'n z'n eigen spirituele invalshoek, dus vraag ons gerust!

Robert
MVG redaktie

Hai Robert,

Ik ga je nu iets peroonlijkers schrijven en hoop dat je dat niet erg vind, want samen met mijn vriendin Yvonne zijn wij aan het kijken wat er zoal wordt gedacht in allerlei kerken in Nederland. Men heeft het nu vaak over homohaat van alochtonen en dat zijn dan meestal moslims. Maar wat word er dan gedacht en gepredikt in allerlei andere kleine kerken, zoals de jehova's, adventisten, baptisten, mormonen, evangelisten enz. Daar gaan ook veel nederlanders naar toe, en zijn die dan wel zo tolerant, ook al slaan ze nog geen homos in elkaar?

Op jouw website vinden we veel interesante dingen, over brede maatschapelijke onderwerpen, maar we zagen ook ergens dat dit toch geen oficiele website van jullie kerk is. Ik denk dat dat de website is die op dat kaartje stond van die amerikaanse jongens die we een keer op straat tegenkwamen. en daar vonden we een artikel op http://www.kerkvanjezuschristus.nl/wijgeloven/focusop/zelfdegeslacht.php waardoor we al een idee hebben van hoe ook de mormonen denken: ga uit en vermenigvuldig je, net als konijnen dus. Als je anders voelt of denkt dan komt dat van de duvel, maar zeg vooral niks over overbevolking. maar zo dachten ze in de middelleeuwen ook al. Denk zoals de priester denkt, anders ga je naar de hel, en stel vooral geen vragen.

De ouders van Yvonne denken ook zo, want die zijn erg bijbelvast en Yvonne weet ook veel te vinden in dat boek. Ze is wel vaak depri door hoe vooral haar ouders over haar denken, ook al houden die toch ook van haar. Waarom denken ze dan toch zo over hun dochter? Wij geloven allebei wel dat er zoiets als een god moet zijn, of misschien meer dan 1, maar welke priester of profeet kan er dan in zijn naam spreken, of welk boek, dat mensen zoveel daarnaar luisteren, en hoe moeten wij dan weten of dat waar is? Of zijn er meer waarheden die elkaar tegenspreken (wat zijn we soms toch filosofisch he?)

Die amerikaanse jongens zeggen dat de mormonen nog steeds een profeet hebben die dus met god zou spreken, maar de moslims hebben mohamed, en de hindoes hebben er wel duizenden. Waarom zou de mormoonse profeet dan de enige echte zijn? Wat heeft die dan gezegd waarom wij dat zouden moeten geloven? Jezus uit de bijbel deed wonderen en genas mensen, en daardoor was het makkelijk om ook te geloven wat hij nog meer zei, maar wat heeft die mormoonse profeet dan gezegd dat wij in hem zouden geloven? Want wat mohamed heeft gezegd, dat je homos maar van een hoge muur moet gooien, dat kan volgens ons niet van god zijn. dus is die mohamed voor ons geen profeet. Waarom geloven mormonen dan wel in hun profeet? Dat is wat wij willen weten. waarom geloven mensen wat ze geloven, en wij niet? Kun je ons daarmee helpen? Want met google vinden we dat dus niet uit. Heel veel dank alvast, groetjes,

Marja

Marja en Yvonne,
Inderdaad, 'n heet hangijzer!
Allereerst, zoals bij de meeste geloofsrichtingen van enige omvang het geval is, (er zijn momenteel zo'n 13 miljoen Mormonen) vind men ook hier uiteenlopende visie's, zodat genuanceerdheid geboden is, en zoals jullie zelf al terrecht opmerkten is MVG niet de officiele spreekbuis voor de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.
Het door jou aangehaalde artikel: Aantrekking tot hetzelfde geslacht , betreft de formele visie van de kerk, terwijl MVG daarnaast een aantal verdere verwijzingen op haar pagina Homoseksualiteit heeft opgenomen. De verwijzing bijv. naar Affirmation , een (niet-officiele) mormoonse organisatie m.b.t. homoseksualiteit wiens internet pagina's een schat van relevante informatie opleveren, maakt een wezenlijk onderdeel uit van de dialoog rondom het vraagstuk van homoseksualiteit.
De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geniet een gestadige wereldwijde groei waardoor de demografische verhoudingen, en daarmee gepaard de politieke verhoudingen, sterk aan het veranderen zijn. De meerderheid van het ledental woont inmiddels buiten de VS en heel wat kerkleden in Nederland, Namibie of Nicaragua kunnen zich nauwelijks met hun conservatieve republikijnse mede-leden in Utah identificeren. Waar de kerk formeel een politieke neutraliteit voorstaat, wordt zij in Utah dermate met de allesoverheersende republikijnse partij vereenzelvigd, dat dit een probleem aan het worden is; zo ondersteunde de kerk enkele jaren geleden aktief een campagne tegen wettelijke mogelijkheden voor het homo-huwelijk, waardoor haar politieke neutraliteit onder druk kwam te staan. In realiteit zijn er in de VS ook onder mormonen uiteenlopende politieke visie's op homoseksualiteit. Er zijn vijf Mormoonse senatoren in de 100 leden tellende Amerikaanse Senaaat. De twee bekendste hebben uiteenlopende visie's op homoseksualiteit. De Mormoon Orrin Hatch verloor van George W. Bush in de republikijnse voorverkiezingen maar wil (evenals pres. Bush) het homohuwelijk verbieden. Daarentegen is er de fractievoorzitter van de Democratische partij, Harry Reid, eveneens Mormoon, die heel zich wat minder intolerant opstelt en vanuit zijn positie als meest prominente Democraat fel gekant is tegen het beleid van president Bush.
Aan de andere kant hebben we te maken met een Mormoonse presidentskandidaat voor de presidentverkiezingen in 2008: Mitt Romney, die samen met Rudy Giuliani als de voornaamste kanshebbers voor de Republikijnen worden gezien. Ook hij is niet bepaald homo-vriendelijk. Je merkt wel, het valt niet mee om geloof en politiek gescheiden te houden, waaruit eigenlijk blijkt dat de emoties rond het vraagstuk van de homoseksualiteit vaak eerder gedreven worden door cultuur en politiek dan door duidelijk herkenbare evangeliebeginselen.
De kerk heeft een profeet als presiderend leider, maar benadrukt ook de onmisbare rol van persoonlijke openbaring in het leven van ieder individu, en in de praktijk levert dat een goede wisselwerking op. Overigens is de kerk niet in alles conservatief!
De staat Utah staat bekend als de meest immigranten-vriendelijke staat, en de recruterings cijfers voor het leger zijn er het laagst in de VS. Verder bestaat er vanuit de Mormoonse geloofsbeleving een sterk ontwikkeld gemeenschapsgevoel, iets waaraan de kille Nederlandse samenleving nog een punt kan zuigen. Er bestaat in Nederland een geseculariseerd klimaat dat, niet ten onrechte, kritisch is t.o.v. georganiseerd geloven, maar tegelijkertijd ook vrijwel alle gevoel voor spiritualiteit en gemeenschapsgevoel lijkt te hebben verloren. Mormoonse zendelingen worden het doelwit van spot en minachting, worden letterlijk en figuurlijk van de deur geschopt door een 'tolerante' samenleving, die als puntje bij paaltje komt nauwelijks geinformeerd blijkt te zijn over wat een bepaalde geestelijke stroming nu eigenlijk inhoudt. Anti-homo gevoelens (en anti-Mormoonse uitingen) zijn echt niet het patent van religieuze bewegingen! Ik durf zelfs te beweren dat de echte homo-haat vooral uit niet geestelijke hoek komt. Daarbij moeten we ook niet vergeten dat het principieel oneens zijn met homoseksualiteit heel wat anders is dan blinde homo-haat die zich uit in geweld.

Robert Poort
MVG redaktie

Hallo Robert,

Even voorstellen: Ik ben Yvonne. Ik ben de partner van Marja, en zij stuurde me je laatste email door. We vinden het allebei heel fijn dat we nu eindelijk eens met iemand van een kerk in gesprek kunnen komen over dit soort onderwerpen. Er is de laatste tijd meer homohaat in Nederland, en wij vragen ons af van wie wij zoal te vrezen hebben. Lichamelijk geweld is volgens ons niet het ergste wat ons kan overkomen. Veel erger is het om altijd genegeerd te worden, met de nek aangekeken, of als zondaar behandeld. En dat door een religie die de volgelingen als absolute waarheid zien. Wie dat anders ziet die dwaalt. Vroeger werden die verbrand, tegenwoordig doen ze er weer andere dingen mee.

Wij kunnen onszelf daarvoor nu ergens op gaan sluiten als twee bange musjes. Maar misschien valt er met sommige mensen nog te praten over hun ideeen. Dat proberen we wel eens heel voorzichtig, net als egeltjes, maar het valt niet mee, en soms ben ik ook niet zo voorzichtig. Wanneer het vooral moeilijk wordt is als mensen denken dat ze de absolute waarheid hebben, en daar valt dan niet over te praten. Homohaat komt niet vooral uit de een of andere kerk schrijf je, maar de enige mensen die we kennen die denken dat ze de absolute waarheid hebben zijn toch altijd wel kerkgangers, en dan vooral moslims of kristenen. Het verschil tussen het principieel oneens zijn met homoseksualiteit en homohaat is dan dat je voor de een 'n zondaar bent, en de ander die haat je gewoon omdat je niet bent zoals zij. We denken wel eens, misschien valt er zelfs meer te bereiken met een homohater, als die per ongeluk iemand leert kennen van wie die pas later merkt dat die ook homoseksueel is, zo van, eigenlijk ben jij best wel normaal. Dan gaat die misschien nog eens nadenken over hoe hij denkt. We hebben een keer een film gezien over een amerikaanse facist die negers haatte totdat hijzelf in de gevangenis door andere facisten werd mishandeld en verkracht. Toen ging hij toch anders denken, en was hij geen facist meer, en kreeg hij spijt van die grote tattoo van dat hakenkruis op zijn borst. Maar als een kristen iemand leert kennen van wie die pas later merkt dat die homoseksueel is, dan denkt die misschien wel, weer zo'n stiekeme zondaar. Want die zal niet gauw van geloof veranderen, want dat is immers zijn absolute waarheid.

Terwijl dat dus niet zo is. Uit je verhaal lees ik dat er ook bij de mormonen heel veel verschillende ideeen zijn, die anders zijn dan de officiele leer en wat er gepredikt wordt door de mormoonse profeten. Dus begrijp ik goed dat een mormoonse profeet voor een mormoon toch wel wat anders is dan een profeet uit de bijbel? Want als je die ongheoorzaam was, dan kreeg je de doodstraf of een zware straf van God.

Vandaar ook onze vraag in de email van Marja: Waarom geloven mensen wat ze geloven? Waarom denken mensen zoals de mormonen dat ze de absolute waarheid hebben maar zijn ze het toch oneens met bijvoorbeeld een mormoonse profeet? En wat heeft die mormoonse profeet dan gezegd of gedaan dat die de absolute waarheid zou hebben? Doet hij wonderen? Profeteert hij dingen? Want dat deden de profeten uit de bijbel ook. En wat bedoel je met persoonlijke openbaring in wisselwerking met wat die mormoonse profeet zegt? Is iedereen dan ook zn eigen profeet? En heeft die dan ook zn eigen God en eigen waarheid? Of ben ik nu weer aan het vloeken in de kerk? Want dat doe ik wel vaker.

Mijn ouders zijn heel erg kerkelijk, en soms praatte ik vroeger wel met hun kerkvrienden. Maar als ik dan lastige vragen ging stellen en hen konfronteerde met hoe hypocriet ze zijn, of zelf net zo'n radikaal standpunt innam als zij, dan sloeg dat de deur dicht. Dan wilden ze me niet meer spreken en liefst ook nooit meer zien. Maar ze denken van zichzelf wel dat ze zulke lieve goede gehoorzame tolerante kristenen zijn, omdat ze toch even de moeite genomen hadden om naar me te luisteren. En dan was ik ondankbaar daarvoor, en kreeg ik weer ruzie met mn ouders.

En dat doet mij dan veel verdriet, want het zijn verder best lieve oudjes. Allemaal door zo'n rotkerk. Kon ik ze maar op andere gedachten brengen, dan konden we echte vrienden zijn. Maar ik weet niet hoe. En net als bij de mormonen zijn er in hun kerk ook veel verschillende ideeen. Dan gaan ze daarover alleen maar met elkaar kibbelen, maar niemand verandert van gedachten. Er worden dan soms zelfs voorgoed deuren dicht geslagen. Terwijl ik toch denk dat echte kristenen altijd de deur tenminste op een kier zouden moeten houden, zelfs als ze gekwetst of beledigd zijn, of het helemaal oneens met elkaar. Want dan is er pas echt dat gemeenschapsgevoel waar je over schrijft. Dan moet je toch wat van elkaar kunnen hebben. Zelfs wij willen wel in gesprek raken met mensen die heel anders denken dan wij, terwijl we niet eens kristelijk zijn. En natuurlijk weten we niet van tevoren of dat ergens toe leid, of dat we misschien wel gekwetst worden, maar dan hoef je nog geen deuren dicht te slaan.

We weten nu iets meer over de mormonen, maar we zijn ook bezig met andere kerken, en ik weet niet of je ons nog meer zou willen vertellen. Ik hoop in ieder geval dat ik je niet gekwetst heb met wat ik schrijf, want dat is niet mijn bedoeling, ik schrijf gewoon wat ik denk, al schrijf ik niet zo vaak.

Toch heel hartelijk bedankt voor de moeite die je genomen hebt, en groeten van Marja en Yvonne.

Dag Yvonne,

Ja, ik moet toegeven dat er natuurlijk ook uit 'gelovige' hoek aan toe wordt bijgedragen aan homo-haat. Toch is er dat duidelijke onderscheid tussen denken en handelen, d.w.z. een kerk die homoseksualiteit afwijst op Bijbelse gronden (hoe vaag en onlogisch de bepaalde redenering soms ook is) kun je niet zo maar verantwoordelijk houden voor wangedrag van sommige van haar leden. Er is geen enkele Christelijke kerk die ik ken die oproept tot verbaal en/of physiek geweld togen homo's. En zelfs de meeste moslims zullen je weten te vertellen dat dergelijke zaken geheel tegen de geest van de Koran indruisen. Het gaat bijna altijd om extreme minderheden die haat prediken en dit omzetten in geweld. Maar een dergelijke verfoeilijke (zondige!) handelswijze komt voort uit hun individuele opstelling, niet uit de religie. Neem bijv. ene Adolf Hitler die toch als schoolvoorbeeld kan dienen als het gaat over haat en geweld. Omdat hij niet gelovig was, kun je daaruit niet concluderen dat de ernstigste misdaden tegen de mensheid worden begaan door mensen die niet oprecht gelovig zijn! Het grootste probleem is dat mensen niet zelf nadenken, maar zich laten meeslepen door persoonlijke frustraties en haatgevoelens, met of zonder Bijbel.
Zowel kerken als maatschappelijke organisatie's benadrukken vrijwel altijd persoonlijke verantwoordelijkheid en geestelijke/intellectuele ontwikkeling, en dat draagt er toe bij dat mensen hun blik verruimen. Het geweld op straat, maar ook de geniepige opmerkingen, komt van de mensen die op zichzelf staan en het maakt daarbij niet uit of ze zich religieus en/of atheist noemen. De enige manier om het tij te keren is mensen te informeren en aktief daarover met zoveel mogelijk mensen te praten, en jullie zijn daarin een heel goed voorbeeld. Heel goed dat jullie het gesprek aangaan!

MESJ - Mormons for Equality and Social Justice, de Amerikaanse zusterorganisatie van MVG nam de volgende Resolutie aan, die e.e.a. nog eens benadrukt:


MESJ - Resolutie d.d. 20 Juli 2002
Overwegingen:

Homoseksualiteit is een controversieel onderwerp, steeds meer mensen bevestigen openlijk dat zij homoseksueel zijn en streven dientengevolge veranderingen na van de maatschappelijke benadering t.o.v. homoseksualiteit.

Homoseksualiteit wekt een mate van aggressie op in de samenleving die verder gaat dan alleen morele afkeuring; als resultaat worden diegenen die hun homoseksualiteit bevestigen (of waavan homoseksualiteit wordt aangenomen) doelwit van spot, marginalisering, intimidatie en geweld.

Mensen die hun homoseksualiteit bevestigen worden geconfronteerd met omstandigheden die onverenigbaar zijn met de meest elementaire eisen van menselijkheid; angst om een baan te verliezen, de onmogelijkheid om kinderen die men opvoedt te kunnen adopteren.

De Algemene Autoriteiten van de Kerk hebben ondubbelzinnig te kennen gegeven dat "oppositie tegen pogingen om het homohuwelijk te legaliseren (VS) geenzins moeten worden uitgelegd als rechtvaardiging voor haat, onverdraagzaamheid en geweld t.o.v. degenen die zich individueel, of als groep, indentificeren met homoseksualiteit."
(Ensign(Nov.1999):52)

Kerkelijke leiders veroordelen met name het zgn. "homo-pesten", gedefinieerd als: "Physiek of verbaal geweld t.o.v. personen waarvan wordt aangenomen dat zij betrokken zijn bij homoseksueel of lesbisch gedrag."
(Ensign(Oct.1995):7)

Heiligen der Laatste Dagen worden opgeroepen tot::
"verdraagzaamheid voor elkander ongeacht welke leerstelling of levensbeschouwing we er op na houden."
(Teachings of Gordon B. Hinckley, 665)

Besluiten van MESJ m.b.t. het bovenstaande:

Bevestigt nogmaals haar inzet voor gelijke burgerrechten voor alle mensen.

Veroordeelt ondubbelzinning het zgn. "homo-pesten" in physieke zowel als verbale vorm.

Moedigt 'n ieder aan de tegenstellingen m.b.t. de rechtpositie van homoseksuelen te benaderen in een geest van mededogen, tolerantie, wederzijds respect, liefde, vasthoudende aan de mogelijkheid om: "vreedzaam samen te leven, ondanks de grootste meningsverschillen." (Church News(24 Oct.1992):4), en zoveel mogelijk de gulden regel toe te passen van: "anderen te behandelen zoals men zelf behandeld wil worden".
(Ensign(Dec.1995):66)

Onderstreept in het bijzonder de vermaning van Chieko N. Okazaki:
"Ik hoef 'n bepaald gedrag niet goed te keuren, maar evenmin hoef ik mensen te oordelen... Is het mogelijk onze vriendschap te verdubbelen t.o.v. de homoseksuelen en lesbiennes die we kennen, als een bevestiging van Christelijke liefde?"
(Disciples,121-122)

groetjes van Robert

Hallo Robert,

Als een kerk homoseksualiteit of wat dan ook afwijst op bijbelse gronden dan zijn er altijd mensen in die kerk die vinden dat ze anderen moeten gaan beoordelen op die gronden. En dan maakt het niet uit of ze kristelijk of moslim of wat dan ook zijn. Dus maak ik even een stapje terug. Hoe komen ze aan die gronden?

Daar geef je zelf al iets van aan in je email. Je noemt de bijbel en de koran en andere boeken die ik niet ken, en allerlei namen van mensen die ik ook niet ken, maar het zullen wel mormoonse? leiders zijn naar wie geluisterd wordt. En waarom dan? Sommigen geloven in de bijbel of de koran, anderen in mein kampf. Sommige mensen luisteren naar een profeet of naar Jezus, weer een ander naar akelige types zoals Hitler, over wie je iets schrijft. Wat wij willen weten is: Waarom?

En die mormoonse boeken of mensen die je noemt zeggen dan dat ze een bepaald gedrag niet goedkeuren maar dat ze toch mensen niet oordelen. Dat vind ik knap. Maar geloof ik dat ook? Volgens mij heeft iedereen, of die het nu wil of niet, toch wel een opvatting over een ander. En als een kerk of een boek of iemand naar wie je moet luisteren dan zegt dat ze een bepaald gedrag niet goedkeuren, dan heeft dat natuurlijk toch wel invloed op die opvattingen van hun volgelingen.

Dus hier komt mijn stapje terug: Waarom zou ik naar hen luisteren, of naar hun boeken? Waarom kan ik niet mijn eigen standpunten bepalen? Waarom moet ik mij een wet laten voorschrijven? Als iedereen zijn eigen god, profeet of waarheid heeft, waarom kan ik dan niet ook de mijne hebben?

Hier heb ik vaak over gepraat met m'n ouders. Die komen ook altijd aan met de bijbel. Die moest ik als kind toch vaak lezen. En ik herinner me een verhaal over Jezus en hoe farizeers hem vroegen waar hij zijn gezag vandaan haalde. In zijn geval was dat wel duidelijk. Als ik nu iemand zou kennen die de dingen doet die hij deed, dan zou ik denk ik ook wel naar hem luisteren. En misschien zelfs gehoorzamen. Maar hij is niet meer hier. Dus moeten we het nu zelf maar uitzoeken. En daardoor hebben we allemaal onze eigen god, profeet en waarheid.

Dan zeg ik nu iets over mijn waarheid. Mijn god veroordeelt geen mensen omdat die van elkaar houden. Hij veroordeelt wel mensen die altijd met elkaar kibbelen, of die elkaar juist niet meer willen spreken of zien, of die zelfs oorlog met elkaar voeren, het maakt niet uit waarom. Als ik terugdenk aan de Jezus over wie ik als kind leerde, dan denk ik aan een hele lieve man, maar die gehaat werd door mensen die zo denken, en die elkaar zo behandelen. En die hem daarvoor uiteindelijk ook kruisigden. In de kristelijke kerk waarin ik opgroeide predikten ze dat God Liefde is. Maar ondertussen kibbelden ze net zo lang met elkaar totdat ze elkaar gingen haten. Dat noem ik pas echt hypocriet.

Maar als ik dit soort dingen zeg tegen gelovigen dan worden ze meestal kwaad op mij. En dan worden er deuren voorgoed dicht geslagen, dan willen ze niet meer met me praten. Volgens mij doen ze dat omdat ze eigenlijk niet weten wat ze terug moeten zeggen. En dan gaan ze mij maar haten, zogenaamd omdat ik lesbisch ben. Dat gaat hen niets aan, en daar hebben ze ook geen last van. Volgens mij is het omdat ik soms gewoon keihard de waarheid zeg.

Nu heb ik al veel geschreven. Je hoeft het niet met me eens te zijn. Ik hoop dat je me wel begrijpt. Mijn vraag aan jou is dus ook: Waarom ben je mormoon? Waarom geloof je wat je gelooft? Waarom laat je je vertellen wat je moet denken over goed en kwaad? Wie zijn dan degenen die je dat vertellen? Zijn die niet toevallig ook hypokriet? Zeggen ze bijvoorbeeld wel wat van homos maar niet over oorlog? En waar vandaan halen zij hun gezag, dat mensen wel naar hun luisteren, maar niet naar bv homos? Dat soort vragen, daar zoeken we antwoord op. Maar ik weet niet of jij ons daarmee kunt of wilt helpen.

Vriendelijke groeten van Marja

Dag Marja en Yvonne,

Ik ben het met jullie eens dat sommige mensen een bepaalde theologische uitleg automatisch omzetten in een verholen negatieve behandeling van homoseksuelen en lesbiennes. Toch ligt ook daar weer de persoonlijke verantwoordelijkheid van ieder mens. De overheersende gedachte achter de meeste religieuze bewegingen is dat God liefde is, en ik denk dat ook jullie dat als zodanig zullen erkennen.
Voor iedere oprecht gelovige die je ontmoet met een veroordelende, negatieve houding, ken ik er tien die liefdevol en vriendschappelijk zijn, ook en vooral in de Mormoonse gemeenschap.
Het blijft maar helemaal de vraag of de persoonlijke God die je noemt wel zoveel beter is dan die van een bepaalde geloofsgemeenschap. Kijk eens heel eerlijk in je eigen hart; ik neem aan dat jouw persoonlijke God homoseksualiteit niet veroordeelt en ook dat hij een eerlijk gesprek niet uit de weg gaat. Maar is hij ook vergevingsgezind, liefdevol in woord en daad, nederig, en zet hij zich in voor de naaste? Met andere woorden; onze persoonlijke God dat zijn we zelf, en wees eerlijk er zijn zeker een aantal negatieve aspecten aan te wijzen in ons eigen leven die de ontwikkeling van de medemens in de weg staan. Het evangelie leert ons ons brood met anderen te delen, maar in de praktijk leiden we in de rijke landen een luxieus leventje en komen er elders in de wereld mensen om van de honger. We zijn dus medeplichtig. Zowel Robert, Marja, als Yvonne zijn nog niet bepaald als zuster Theresa! Hopelijk zal onze egoistische houding ons eenmaal worden vergeven, we kunnen vast beginnen met elkaar te vergeven! Ik besef dat ik geen goed antwoord voor jullie heb op de vraag waarom religie's homoseksualiteit (nog) niet kunnen aanvaarden. Mijn persoonlijke visie is dat we boven alles de stem van ons geweten moeten volgen.

Mormoonse zendelingen worden regelmatig dezelfde vragen gesteld als jullie mij per email stellen.
Hun steevaste antwoord is altijd de volgende Bijbeltekst:

Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom en hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven. (Jakobus 1:5)

Durven jullie het aan?
Het betekent dat je vanavond in alle rust op de knietjes moet gaan en God om wijsheid moet vragen!
Sommigen noemen het gebed, weer anderen persoonlijk meditatie, maar hoe het ook zij, het lijkt me in jullie persoonlijke situatie van groot belang om je emotioneel en geestelijk staande te houden in een onvolmaakte wereld. We hebben zo allemaal onze individuele frustraties in het leven, de Mormoonse leer gaat er zelfs van uit dat dit ook precies de bedoeling is, om te kunnen komen tot persoonlijke groei en vervolmaking.

Ik ben dankbaar voor het vertrouwen dat jullie in mij stelden om zo eerlijk het gesprek aan te gaan.
Mijn oprechte advies aan jullie beiden: zoek een geloofsgemeenschap waar jullie je aanvaard en veilig voelen.
Zeker in jullie situatie heb je er behoefte aan deel uit te maken van een gemeenschap die om je geeft, je ondersteunt, en waar je jezelf kunt zijn.

De Mormoonse leider Chieko N. Okazaki:
"Ik hoef 'n bepaald gedrag niet goed te keuren, maar evenmin hoef ik mensen te oordelen... Is het mogelijk onze vriendschap te verdubbelen t.o.v. de homoseksuelen en lesbiennes die we kennen, als een bevestiging van Christelijke liefde?"

Robert

Hallo Robert,

Je laatste email klinkt als het slotakkoord uit ons korte concert. Daarom nu onze zwanenzang. Je hoeft hierop niet meer te antwoorden. Maar het mag natuurlijk wel want wij hoeven niet het laatste woord te hebben. We hebben je diepzinnige vragen gesteld. Daarop weet je misschien niet meteen het antwoord, of je vind het te persoonlijk. En misschien daarom geef je ons een bijbeltekst, waarmee je zegt dat wij onszelf moeten ondervragen, en dat we onze antwoorden moeten vinden door nederig op onze knietjes te gaan. Je moet niet denken dat wij niet in God geloven als ik zeg dat we dat toch wel een wat te makkelijke uitweg vinden. Want je zegt ook dat het de bedoeling van dit leven is dat we moeilijkheden hebben. Een makkelijke uitweg past daar dan toch niet in.

Mijn ouders bidden veel. Dat deden ze vroeger ook al, over allerlei dingen. Bijvoorbeeld dat zieke mensen beter zouden worden. Soms werden ze dat, soms niet. Maakt het dan wat uit dat er voor hen gebeden werd? Ik denk het niet, maar misschien voelden zij dat anders. Moslims bidden, en kristenen, en mormonen, allemaal tot hun eigen god. Sommigen bidden zelfs tot mensen, zoals Noordkoreanen, op een bepaalde manier. Dat hebben we een keer op TV gezien, het leek wel een kerkdienst. Maar er werd gezongen over hun grote leider Kim Il Sung, en ook nog heel emotioneel, met veel tranen. Daar geloven wij natuurlijk ook niet in. Kleine kinderen praten ook met hun knuffelbeesten en ze sturen brieven naar Sinterklaas. Als we maar met elkaar blijven praten, want luistert God nog wel naar ons als we niet eens meer met elkaar willen praten? Moeten we niet samen naar antwoorden zoeken als we dezelfde vragen hebben?

Wij weten nu iets meer van de mormonen. Niet alleen van wat er op Internet staat, maar ook van wat je ons schreef. We hopen ook dat onze vragen jou laten nadenken over wie en wat je gelooft, en vooral waarom. Daarom tot slot nog iets voor jou om over na te denken.

Ik herinner me uit mijn jeugd twee groepen mensen uit de bijbel. Een kleine groep met hoge idealen, geleid door mensen zoals Jezus. Een andere groep mensen die graag bewonderd wilde worden, en die daarvoor allerlei dwang gebruikte. Dat waren bijvoorbeeld de farizeers. En een hele grote groep mensen die ronddoolden, als schapen zonder herder, zeiden ze dan. Daar zochten die twee groepen hun volgelingen. De idealisten probeerden dat met overreding en soms zelfs wonderen, de groep die bewonderd wilde worden gebruikte vooral dwang. Maar er is nog een groep. Als die er toen niet was, dan is die er nu volgens ons wel. Het is een groep van mensen die doen alsof ze bij de idealisten horen, maar die eigenlijk vooral bewonderd wil worden. En dan vooral door hun volgelingen. Het zijn vaak ook nog mensen die hiermee geld of aanzien verkrijgen. TV-dominees die schooien om een donatie zodat je je zieltje vrij kunt kopen, want je geld word toch zo goed besteed aan hun prediking.

Je schrijft over gelovigen met een veroordelende negatieve houding. Die kennen wij ook. Vaak hebben ze ook het hoogste woord. Ze gebruiken zoete woordjes om een bittere boodschap te brengen. Doe wat ik je zeg of je gaat naar de hel. Wees niet zoals je bent. Offer jezelf op. Ontzeg jezelf alle genot. Denk niet zelf na. Stel geen vragen. Geef je geld aan mij. En ook je tijd. En eigenlijk willen ze je hele leven beheersen. En dan halen ze er de koran of de bijbel bij om hun gelijk te halen.
Maar er zijn ook mensen bij die flikflooien met politieke leiders. Die vind je vooral in de islam, met moslimleiders die denken een land te kunnen besturen met hun geloofsregels. Maar ook kristelijke leiders kunnen er wat van. Vroeger voerden zij kruistochten. En vertelde Bush niet dat God hem gezegd had dat hij oorlog moest gaan voeren in Irak? Was dat misschien ook in antwoord op gebed? Tot wie bad hij dan eigenlijk? Of heeft hij zich dat alleen maar ingebeeld? Of liegt hij gewoon om de amerikaanse kristenen op zijn hand te krijgen? Dat is wat wij denken. En veel van die kristenen die trapten daar nog in ook, want ze herkozen hem. Dat vonden wij echt niet te geloven. Dat krijg je ervan als mensen niet meer nadenken, maar gewoon hun geloof achterna lopen, en hun leiders. Je schrijft over gelovigen die liefdevol in woord en daad en vriendschappelijk en nederig zijn, en vergevingsgezind, maar ook medeplichtig aan het leed onder elkaar, en egoistisch. Daarom noemde ik dat hypokriet. Vraag niet van een ander wat je zelf ook niet doet.

Ook hier zou er nog een groep moeten zijn van idealisten die opstaan tegen degenen die bewonderd willen worden. Ze zijn er wel, maar niet veel. Het zijn onze nieuwe profeten, Mahatma Gandhi, Nelson Mandela, Moeder Teresa, Martin Luther King en Lech Walesa. Lech werd later iemand die bewonderd wilde worden. Hij kreeg macht en misbruikte die. Wie kun je vertrouwen, en voor hoe lang? Je stelt ons nu voor dat wij op zoek gaan naar een kerk. Maar je begrijpt al hoe wij daarover denken, al hoef je het niet met ons eens te zijn. Wij zijn niet samen eenzaam, want we hebben veel contacten. We praten ook wel met andere gelovigen. Het valt ons dan soms op dat conservatieve mensen ook konsekwenter zijn, vergeleken met de meer open geesten. Want die begrijpen wij vaak niet echt, de conservatieven meestal wel, ook als we het oneens zijn. Maar wij willen geen leiders die ons zeggen wat wij moeten geloven, of wat goed is of kwaad. En zo komen we terug bij de eerste vragen die we je stelden. Waarom zouden wij naar hen luisteren? Wat weten zij dat wij niet weten, en dat zij ons niet kunnen leren? Luistert God soms meer naar hun gebeden dan naar de onze?

Dit was het dan, wat ons betreft. Wij hadden niet verwacht dat we zover zouden komen in onze emails naar jou. Laat staan dat wij antwoorden zouden vinden op al onze vragen. Maar we stellen liever vragen dan dat we gaan denken dat we de absolute waarheid hebben. Daar leek het voor ons wel een beetje op toen we met die amerikaanse jongens op straat spraken. Die waren wel vriendelijk, maar ze dachten het ook wel te weten. Dus, als we jou ook iets mee kunnen geven, dan is het dit. Blijf vooral vragen stellen. Over wat je gelooft en waarom, over wie je volgt en waarom, over waarom je iets doet of laat. Ga niet denken dat je kerk het allemaal weet.

En vooral, vraag je af hoe je met andere mensen omgaat. En zwijg niemand dood, dat is toch zo hatelijk. Zelfs als anderen dat ons aandoen willen wij toch niet degenen zijn die de deur ook dicht houden. Er word immers al het meest geleden door wat mensen elkaar aandoen, en daarmee ook zichzelf. Misschien is er nog een volgend leven waarin we dichter bij de waarheid komen. Wij denken dat er daarom vooral veel spiegels zullen staan, en vergrootglazen waardoor we naar onszelf gaan kijken en hoe we met anderen omgingen. Allemaal glaswerk ook, dat ons laat zien hoe breekbaar we zijn, en hoe voorzichtig we dus met elkaar moeten zijn. Lees maar eens over bijna dood ervaringen. Die mensen hebben geleerd wat er echt belangrijk is in dit leven, en hoe de confrontatie met jezelf dan voelt. Want je kunt het niet nog eens over doen.

Na al deze mijmeringen, hierbij onze zwanenzang, een prachtig lied van Herman van Veen, dat onze gevoelens heel mooi uitdrukt.

Natuurlijk wordt alom gestreden
en zwijgt voor velen de muziek,
de tederheid is overleden
en de illusies zijn doodziek.
Natuurlijk laat zich alles kopen
voor wie er maar het meeste biedt
en worden bloemen stukgelopen
maar een vriend zien huilen... kan ik niet.

Natuurlijk hebben wij verloren
en wacht de dood ons aan het eind,
met onze schouders ver naar voren
staan wij nog amper overeind.
Natuurlijk zijn we vaak bedrogen
en liggen vogels in het riet
die voor het laatst hebben gevlogen
maar een vriend zien huilen... kan ik niet.

Worden er steden stukgesmeten
door kinderen van vijftig jaar
dan wordt het leed weer gauw vergeten
voor nieuw verdriet of nieuw gevaar.
En die stations vol met verdwaalden,
al te ver heen voor elk verdriet.
Geen enk'le waarheid die het haalde,
maar een vriend zien huilen... kan ik niet.

Natuurlijk, spiegels zijn integer;
geen moed genoeg om jood te zijn,
niet elegant genoeg voor neger,
geen licht, alleen maar valse schijn.
In eigen kilheid zo gevangen
dat men voor liefde zich verschuilt,
zo aan het eind van elk verlangen,
maar dan een vriend te zien... die huilt

Herman van Veen

Mormoons Forum

Zeer Liefelijk
Er bestaat wel één tekst in de bijbel waar vele homofielen zich een beetje aan kunnen optrekken: 2 Sam 1:26.
David zei: "Gij waart mij zeer liefelijk, broeder Jonathan ! Uw liefde was mij wonderlijker dan de liefde der vrouwen".
Ik begrijp maar al te goed wat Marja en Yvonne 'moeten' meemaken. Ook de tekst van Herman Van Veen is gewoonweg prachtig.

Hoogbejaard
In uw Mormoons Forum schreef iemand dat er wel degelijk 'n positieve tekst bestaat die over homofilie lijkt te gaan. Ik ken de achtergrond van die tekst niet goed, maar net zo goed als de vage schriftteksten die homofilie in negatieve zin lijken te benaderen, vraag ik me af of we in plaats daarvan niet gewoon ons gezond verstand moeten gaan gebruiken. Onze veroordeling van homofilie komt voort uit een diepgewortelde christelijke angst voor seksualiteit in het algemeen, een angst die we in de huidige generatie langzaam maar zeker aan het overwinnen zijn. Met alle respect voor onze kerkelijke leiders die hoogbejaard zijn, is het toch logisch dat zij zich tegen homoseksualiteit uitspreken. Iets anders van hun generatie te verwachten zou toch wel heel onlogisch en onredelijk zijn. Daar komt ook nog bij dat zij deel uitmaken van een aartsconservatieve amerikaanse cultuur. Marja en Yvonne schrijven over hun ouders die het ook allemaal niet meer kunnen begrijpen; als ik denk aan m'n eigen opa (wat 'n lieve en goede man) zou ik van verbazing van m'n stoel vallen als hij zich ten eerste uberhaupt over homofilie zou uitspreken en ten tweede als hij zich anders dan veroordelend zou uitspreken! M'n eigen opa is waarschijnlijk de liefste mens ter wereld, maar om hem als inspiratie te gebruiken om een standpunt over homofilie te bepalen, lijkt me toch niet redelijk, niet voor Marja en Yvonne en niet voor ons als heiligen der laatste dagen. Doet dit iets af aan onze genegenheid voor hen? Natuurlijk niet!

Zelfkritiek
We hebben de eerste twee reakties op je website gezien, en we zijn blij verrast met zo'n positieve opstelling. Dat zijn we van kristenen toch niet gewend, maar deze mormonen zijn gelukkig niet zo bijbelvast. In onze gesprekken met allerlei gelovigen merkten we al dat iedereen in de bijbel vind wat die zoekt, voor of tegen iets. Dat zien we ook weer met die tekst over Jonathan, maar er staan ook hele scherpe veroordelingen in de bijbel. En dan zijn er weer die zover gaan als Geert Wilders, die engerd die daarom de koran wil verbieden, maar daarmee zaai je alleen maar nog meer haat.
Jullie kerkelijke leiders zijn dus hoogbejaard, net zoals veel profeten in de bijbel, en jullie zijn het dus met ons eens dat er geen absolute waarheid bestaat, dus ook niet bij mormoonse profeten. Wat heel lang geleden waar was, of goed of slecht, hoeft niet voor eeuwig zo te blijven. Misschien was homoseksualiteit toen wel verboden omdat er zoveel kinderen dood gingen, en dat is natuurlijk heel erg, vooral als die kinderen voor je moeten zorgen op je ouwe dag, want anders word je aan je lot overgelaten. Maar nu hebben we weer overbevolking, en gaan er juist daardoor veel kinderen dood van de honger, maar vooral ook door oorlog.
Ook zijn we blij dat jullie zelfkritiek hebben, en liever logisch en redelijk nadenken dan je te laten leiden door aartsconservatieve amerikaanse cultuur, ook niet als dat jullie gezegd wordt door jullie kerkelijke leiders, want de mormonen zijn natuurlijk ook een amerikaanse kerk.
We zijn heel blij al hiermee, en dit smaakt naar meer. Ik ga hiervan een afdrukje maken en als we die amerikaanse jongens weer eens tegen komen, al is dat niet vaak, dan heb ik toch iets bij me om het over te hebben met ze. Want we vinden het leuk zoveel sympathie te krijgen, maar onze grote vraag aan iedereen is toch nog steeds, waarom geloof je wat je gelooft?

Naief
Ik vind de conclusie dat er geen absolute waarheid bestaat wel erg snel getrokken, en ook de opmerking over hoogbejaarde kerkelijke leiders wat bedenkelijk.
Ik krijg de indruk dat de brievenschrijvers, omdat zij niet of nauwelijks op de hoogte zijn van de historische ontwikkeling van bepaalde religie's, vanuit hun (begrijpelijke) frustraties de zaken toch wat al te simpel voorstellen. Ze begrijpen toch zeker wel dat homofilie en homoseksualiteit door de eeuwen heen door vrijwel alle religies en culturen werden veroordeeld? Omdat we nu in een tijd leven waarin een enorme informatiestroom op gang is gekomen, beginnen we sommige zaken nu in een ander daglicht te zien. Maar het lijkt me wel erg naief om te verwachten dat nu ineens plotsklaps wat zich gedurende vele eeuwen heeft ontwikkeld, binnen de korste keren 'even' wordt teruggedraaid! Ik begrijp zeker hun persoonlijke frustraties en ongeduld, maar aan de andere kant moeten ze ook niet te hard van stapel lopen en verwachten dat alles en iedereen zich als een blad aan een boom gaat omdraaien, dat zit er gewoon niet in. Daarom, als de schrijvers het hebben over 'zelfkritiek', vind ik dat ze ook bij zichzelf te rade moeten gaan. Ze vragen: waarom geloof je wat je gelooft? Nou, dat laat zich niet in een enkele zin uitleggen. En wat zeker niet over het hoofd mag worden gezien is dat religie's bepaalde historisch gegroeide eigenschappen hebben die ze heel de moeite waard doen zijn, maar hen ook bepaalde beperkingen opleggen. Ik las eerder over zuster Theresa, zij was natuurlijk een lichtend voorbeeld van het goede in de mens, maar tegelijkertijd maakte ze als religieuze deel uit van een conservatieve rooms katholieke kerk! Net zoals de homofiele mens zijn of haar geaardheid vanzelfsprekend vind, zo vinden gelovigen hun geloofsaard vanzelfsprekend! Je kan daarover natuurlijk van mening verschillen, maar het geeft wel aan dat de zaken minder eenvoudig liggen dan de schrijvers het doen voorkomen. Je kunt homofilie niet los zien van een geloof of maatschappij in haar totaliteit. Mensen mogen wat mij betreft gerust in alternatieve samenlevingsverbanden leven, maar begin nu niet direkt te eisen dat iedereen het daarom met jouw levensvisie eens moet zijn, of te beweren dat het afwijzen van homofilie aanzet tot haat. Heiligen der Laatste Dagen, maar ook mensen met andere geloofsovertuigingen, maken nu eenmaal deel uit van een groter godsdienstig verband. Zoals Marja en Yvonne trouwens deel uitmaken van een nederlandse samenleving waaraan zij zich ook niet altijd kunnen of willen onttrekken. Ik heb ergens eens gelezen dat op bepaalde eilanden bij Papua Nieuw Guinea homoseksualiteit geen probleem is, maar ik neem aan dat Marja en Yvonne daarom nog niet van plan zijn hun nederlanderschap op te geven en naar elders te verhuizen!
Met andere woorden: ook van mensen die tot een bepaald geloof behoren mag je niet zomaar verwachten dat ze ineens radikale veranderingen gaan aanbrengen, die wat hen betreft buiten hun invloedssfeer en/of persoonlijke belangstelling liggen.
De amerikaanse zendelingen houden zich niet bezig met vraagstukken als homofilie, maar richten zich op algemene evangeliebeginselen, en ook hier lijkt het me naief om te verwachten dat deze jonge mensen die twee jaar op zending zijn, onze ingewikkelde maatschappelijke problemen even voor ons gaan oplossen.
Als we het hebben over zelfkritiek moeten we dus vooral niet vergeten dat zelf ook niet zo consequent zijn als we van anderen verlangen; waarom blijven de brievenschrijvers in Nederland wonen dat toch eigenlijk voor heel wat verfoeilijke zaken medeverantwoordelijk is? Eenvoudigweg omdat ze er nu eenmaal 'bijhoren' en niet bij machte zijn alle onrecht aan te kaarten of te kunnen/willen veranderen.