Doorbraak naar Zion
Hugh W. Nibley
Hugh Nibley was een gerenommeerd mormoons wetenschapper, met vele publicaties op zijn naam.
Het onderstaande is een uittreksel uit een toespraak door Hugh Nibley gegeven op 8 november 1984 aan de Brigham Young Universiteit, "Breakthroughs I Would Like to See," zoals gepubliceerd in Approaching Zion, Collected Works of Hugh Nibley, vol. 9 (Salt Lake City and Provo; Deseret Book and FARMS, 1989), 378-406.
Heiligen der Laatste Dagen zijn altijd al van mening geweest dat wetenschappelijke doorbraken die het lot van de mens verbeterden, en daarmee licht en waarheid brachten, een wezenlijk deel uitmaken van de herstelling van het evangelie.
Dit bedoelen we met de grote doorbraak: "De morgen daagt, de nacht vliedt heen," "Een engel van de Heer, die 't lange zwijgen brak," "Het nachtfloers wordt zwakker, de wereld wordt wakker."
Een doorbraak dus; de ene verrassing na de andere, onverwacht, onvoorspelbaar, onvoorbereid. Het getuigenis van Oliver Cowdery, in een aanhangsel bij de Parel van Grote Waarde, beschrijft de sfeer van die doorbraak:
'Welk een vreugde! Welk een wonder! Welk een verbazing! Terwijl de wereld gekweld en verbijsterd was — terwijl miljoenen als blinden naar de muur tastten en terwijl het hele mensdom, als geheel genomen, op onzekerheid steunde, zagen onze ogen en hoorden onze oren.’ 'Het was de stem van een engel uit de heerlijkheid, het was een boodschap van de Allerhoogste!' 'De mens moge zijn medemens misleiden, bedrog moge op bedrog volgen, en de kinderen van de boze mogen macht bezitten om de dwazen en de onwetenden te verleiden, totdat niets anders dan verdichtsel de menigte voedt, en de vrucht van de leugen de onnozelen in haar stroming ten grave voert; maar één aanraking met de vinger van zijn liefde, ja, één straal van heerlijkheid uit hoger sferen, of één woord uit de mond van de Heiland, uit de boezem der eeuwigheid, maakt dat alles onbetekenend, en wist het voor eeuwig uit de gedachten.'
Door het hele Boek van Mormon wordt dit duidelijk; al vanaf het gebeuren met Lehi wanneer hij, teneergeslagen en gefrustreerd door de omstandigheden in Jeruzalem, onderweg in de woestijn, zoiets ervaart als het brandende braambos van Mozes: "een vuurkolom verscheen en vóór hem op een rotsblok bleef rusten; en hij zag en hoorde veel," waarop hij zich terughaast naar Jeruzalem, zich op zijn bed laat vallen en een visioen ontvangt waarin hij "de hemelen geopend zag" etc. (1 Nephi 1:6-8).
Ook hier zien we weer een doorbraak, in dit geval zelfs een uitbraak, waar Lehi 's nachts uit het land van Jeruzalem wegvlucht de woestijn in, en opnieuw een doorbraak als hij de Oude Wereld achter zich laat. Wanneer hij in de Nieuwe Wereld aankomt wordt Nephi door zijn broers onderdrukt tot op het moment waarop hij een openbaring ontvangt en met hen breekt, en zich met zijn volgelingen afzondert op een plek waar zij "een leven van geluk" konden leven (2 Nephi 5:27). In het Boek van Mormon volgen dan een aantal andere doorbraken: die van Mosiah, en van Alma bij de wateren van Mormon ...
Wat zij bedoelen met "een leven van geluk" wordt toegelicht in de ideale samenleving in 4 Nephi: "En zij hadden alle dingen gemeenschappelijk onder zich; zodoende waren er geen armen en rijken, dienstknechten en vrijen; maar allen waren vrijgemaakt" (4 Nephi 1:3); "En het geschiedde dat er onder het gehele volk in het gehele land geen twist was" (4 Nephi 1:13); "En wat waren zij gezegend! ...
Het eerste geslacht vanaf Christus was heengegaan en er was geen
twist in het gehele land" (4 Nephi 1:18). Het was een samenleving zonder wedijver, een doorbraak waarop ik u zicht wil geven ...
Omdat men mij vroeg wat voor 'n doorbraak ik bedoelde, zal ik u dat eerlijk zeggen. Dezelfde waar hedentendaagse profeten, zieners en openbaarders naar verlangden en streefden, namelijk: het naleven van de wet van toewijding door de Heiligen der Laatste Dagen. Een persoonlijke mening wellicht, maar men vroeg mij er naar.
Ik verlang daar zo naar omdat ik immers plechtig beloofd heb die wet te onderhouden, en wil dat dan ook waar maken ...
Een wet met een zekere urgentie, maar omdat de wereld er niet beter op wordt, heeft deze echter steeds minder kans van slagen in een omgeving die daar niet bepaald toe bijdraagt ...
Het nadrukkelijke doel van de wet van toewijding is de totstandkoming van Zion; Gods plan.
We gaan niet op Zion zitten wachten om haar wet na te kunnen leven;
de wet is juist de manier waarop we dichter bij Zion kunnen komen.
bron: Sunstone Magazine - no. 131 - maart 2004- blz. 80