De Verheerlijkte Aarde

'n korte aanhaling uit:
Mormoonse Beschouwingen over Sterven en Dood*

Niet alleen is het leven dierbaar in dierlijke vorm, maar ook in de vorm van planten en mineralen. God heeft al het leven lief. De aarde zelf is organisch, en ergens leeft ook zij.
In de zin van een scheiding van lichaam en geest, zal ook de aarde uiteindelijk sterven. Bovendien zal zij onschuldig sterven. De aarde vervult op onberispelijke wijze het doel van haar schepping - ze gehoorzaamt aan de wetten van haar organisator, dus heel anders dan de opstandige mens. Al te dikwijls heeft de mens de aarde geexploiteerd inplaats van geheiligd, vervuild inplaats van verlost. In de zondvloed werd de aarde gedoopt door onderdompeling, evenzo zal zij gedoopt worden in de geest door vuur, hernieuwd tot haar paradijselijke staat, en verheerlijkt tot een schoonheid die alle beschrijving te boven gaat. (9)
Dan zal ze terugkeren tot haar positie in de kosmos vanwaar zij werd weggehaald na de val. Zij wordt "teruggerold in Gods tegenwoordigheid."
En alleen de rechtvaardigen zullen haar beerven.

De geschiedenis van Moeder Aarde weerspiegelt dus de geschiedenis van de geheiligde mensheid. Het is ook een model, een voorproef als het ware van talrijke andere werelden die wij zullen kunnen scheppen en tot overvloedig leven brengen.
Christus en en opgestane heiligen zullen op deze aarde regeren tijdens het duizendjarig rijk, maar niet voorgoed, want daarna zullen ze "komen en gaan, om de aarde te bezoeken en te besturen." naar wat Edward L. Stevenson Joseph hoorde zeggen. (10)
De verwantschap van het leven met het leven wordt dan compleet. Er zal dan geen behoefte zijn voor het fantasierijke voorstel dat een hemel voor muskieten gecombineerd zou kunnen worden met een hel voor de mens.
Neen, de hemel zal dezelfde zijn voor beiden.

 

 

* uit: Mormoonse Beschouwingen over Sterven en Dood