Heiligen der Laatste Dagen reageren met boeiende en openhartige reacties over:


De Man in het Huishouden

"Het kan niet genoeg gezegd worden: helpen in het huishouden wordt van kleinsaf geleerd. Als kleine jongen heb ik leren helpen in de keuken, afstoffen, vuilnisemmers buiten dragen, en ook schilderen en timmeren. Ik zag het voorbeeld van mijn vader en voor mij was dat werk de gewoonste zaak ter wereld. Mijn ouders drukten mij op het hart dat ik dat ook zou doen als ik trouwde. Het was goede raad. Mijn vrouw houdt zoveel van me dat ze mij van de eerste dag af wilde verwennen en al het werk thuis alleen wilde doen. Ik heb het niet gewild en we hebben een normale taakverdeling uitgewerkt die we altijd toepassen. Ik geloof dat in elk huwelijksleven die eerste dagen van zeer groot belang zijn: als op dat ogenblik verkeerde gewoonten worden ingesteld, wordt het moeilijk die later nog te veranderen. Alle jonggehuwden zouden daar op gewezen moeten worden."

"Ons huwelijksleven - nu 27 jaar - is er één geweest van een zekere strijd in verband met "de man in het huishouden". Mijn echtgenoot komt uit een gezin waar de moeder werkelijk de onbetaalde meid was: alles deed ze, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Man en kinderen werden bediend en iedereen vond dat normaal. Wanneer moeder eens ziek was, bleef de afwas gewoon staan tot ze beter was en het kon doen!
Toen we trouwden was het zeer moeilijk die gewoontes te veranderen. Ik dacht dat door er over te praten het wel zou keren, maar de jaren hebben niets veranderd. Ik maakte het eten klaar, diende op, ruimde af en deed al het overige in huis. Om ruzie te vermijden leerde ik er over zwijgen. Toen de kerk in ons leven kwam, hebben wij het evangelie met blijdschap aangenomen. Maar toen er in de zondagschool of priesterschapvergadering gesproken werd over de huishoudelijke plichten van de echtgenoot, werd mijn man erg lastig. Het was alsof er een aanslag op zijn leven werd gepleegd. Hij kon niet verwerken dat er in die oude gewoontes verandering moest komen. Voor hem was afwassen of het bed opmaken een soort vernedering, een afkeer die diep vergroeid zat.
Het heeft lang geduurd. Door het voorbeeld van andere broeders en door regelmatige gesprekken met een priesterschapleider kwam er langzaam verandering en konden we er ook beter over spreken. Dank zij het evangelie en de kerk hebben we op dit vlak al grote vooruitgang gemaakt."

"Hoe de huishoudelijke taken te verdelen? Hoe elkaar als huwelijkspartners brengen tot een evenwichtige samenwerking? "Samenwerking" staat hier inderdaad centraal, dus samen praten over wat er gedaan moet worden en hoe, niet zomaar "jij doet dit en ik dat". Best is alles zo vlug mogelijk te leren (vooral ramen wassen zonder strepen blijkt moeilijk te zijn voor mannen!) De meeste problemen rijzen daar waar kennis en handigheid ontbreekt. Om dus elkaar op de beste wijze bij te staan is het noodzakelijk de nodige vaardigheden aan elkaar te leren, zodat zowel man als vrouw tijdelijk dienst kunnen doen voor beiden indien de omstandigheden het vereisen. Dit geldt niet alleen voor het traditioneel huishoudelijk werk, maar ook voor de administratieve zaken, zoals belasting, verzekering, huurcontract, e.d."

"Eén ding is heel belangrijk: de opvoeding. Kijk, het is mijn man geleerd door zijn moeder te helpen in de huishouding. Mannen die dit niet geleerd hebben, zullen er dus veel afwijzender tegenover staan of er gewoon niet bekend mee zijn.
Wij geloven niet in een rollenpatroon, wel in een taakverdeling. Twee verschillende woorden voor iets dat toch wel dicht bij elkaar ligt. Wij vinden het heel normaal dat een ieder zijn taken heeft, maar daar kan door verschillende omstandigheden wel in gewijzigd worden. En dat kan niet in een rollenpatroon. Een voorbeeld: toen onze zoon geboren werd, heeft mijn man het hele huishouden overgenomen.
En zo beland ik dan bij een ander heel fundamenteel ding: de liefde in je gezin. Als je werkelijk van elkaar houdt, dan wil je alles voor elkaar doen en elkaar af en toe verwennen."

"Door je man mee te laten helpen, kan je hem veel leren. Dat geldt in ieder geval voor ons. Kijk, je moet iets kunnen delegeren en het resultaat dan maar afwachten. Een man is nu eenmaal een man en doet dingen op zijn manier. Daar kun je je aan ergeren (je weet wel, daar en daar heeft hij nu nét niet stof gezogen en daar was het nou nét niet zo nodig, enz.), maar je kunt er ook leerpunten uit halen en de ander leren hoe het moet. Ik probeer nooit iets op te kroppen maar meteen te vertellen. Natuurlijk zeur ik hem niet altijd aan z'n hoofd, want dan gaat de lol er voor hem ook af.
Ik denk ook dat als je je man mee laat helpen, hij zich nog dichter bij het gezin betrokken voelt. Hij zal er nooit buiten staan. Dit heeft weer tot gevolg dat je erg hecht en één wordt samen."

"Het onderwerp 'De amn in het huishouden' heeft ook te maken met de evenwichtige verhouding die hij moet leggen tussen enerzijds zijn vrouw en anderzijds de kinderen. Ik geloof dat men soms te vlug de nadruk legt op het werk in verband met de kinderen. In sommige gezinnen die ik ken eisen de kinderen alle aandacht op, in het nadeel van een open en bewuste relatie tussen man en vrouw. Vooral in gezinnen waar metteen kinderen komen leren de echtgenoten elkaar soms niet werkelijk kennen. Het gezinsleven wordt er vanaf het eerste jaar beheerst door de kinderen en de vrouw bestaat nog slechts in de functie van de kroost. Wanneer de kinderen dan groot zijn en het huis verlaten, ontstaat vaak een huwelijksplanning, omdat man en vrouw plots ontdekken dat zij elkaar niet kennen en elkaar niets te zeggen hebben.
Huis-houden betekent dus ook de relatie tussen man en vrouw uitbouwen en onderhouden door talrijke gesprekken en activiteiten-onder-hen-beidjes."

"Ik wil graag iets zeggen over de lessen in de verschillende organisaties. Het lijkt me dat in de lessen aan onze meisjes en vrouwen er veel goede aandacht wordt besteed aan huishoudelijke taken en plichten, maar dat dit onderwerp bij de jongens en mannen te weinig aan bod komt, tenzij in wat vage, algemene termen. Een systematisch onderwijs over huishoudkunde aan mannen ontbreekt nog.
Op de school van mijn zoontje wordt dat nu in de lessen sociale vorming gegeven: breien, wassen, strijken, enz. Het is goed dat de jongens in deze dingen handvaardig worden en het niet als minderwaardig beschouwen. Maar deze lessen zijn nog een uitzondering in ons onderwijs. Misschien kunnen jeugdwerk en Jonge Mannenorganisatie dit als idee voor activiteiten gebruiken."

"Laten we ook niet overdrijven met "de man in het huishouden"! Ik ken gezinnen waar de vrouw bijna niets meer doet omdat de man steeds en altijd insprong en er voor zorgde dat alles in orde was. Misschien zijn dat uitzonderingen, maar wij vrouwen moeten toch ook bewust zijn van wat redelijk is. Een verwende vrouw, die haar eisen stelt en de gewoontes dicteert, wordt niet geholpen door een man die het meeste in het huishouden doet. Als er echte liefde heerst en als de geest van het evangelie aanwezig is, zullen man en vrouw goed samenwerken omdat zij met elkaar leren praten en kleine of grote mistoestanden leren rechtzetten."

"Door de kerk hebben wij aandacht gekregen voor het aspect "dankbaarheid", wanneer er sprake is van huishoudelijke taken. Men kan niet vermijden dat er een zekere ongelijkheid in de taken voorkomt: de vrouw zal over het algemeen, als zij niet buitenshuis werkt, meer in het huishouden doen. Maar wordt er wel eens "dank je" gezegd? Dank voor de gestreken hemden, de gewassen ramen, het gepoetste koper? Ik geloof dat een man reeds een mooi stuk huishoudelijk werk "doet" als hij opmerkt wat zijn vrouw allemaal doet en haar ervoor dankt.
Omgekeerd zal een vrouw dankbaar zijn voor de hulp die haar man in het huishouden geeft. Het is waar dat mannen soms "helpen" op hun eigen manier: bed anders opgemaakt, vaatwerk niet al te droog in de kast, handdoeken onhandig opgevouwen. Met een lach en een vriendelijk woordje kan hier wat aan gedaan worden, niet door schampere opmerkingen. Een huismoeder die geen dank betoont voor de hulp die ze krijgt moet niet verwonderd zijn als de hulp dan vlug vermindert en verdwijnt."

 

"De Man in het Huishouden" werd overgenomen uit:
Horizon, tijdschrift over de mormoonse gemeenschap

 

 

 

Mammoet uitgestorven? echt niet ...


Als je denkt dat de mammoet uitgestorven is, heb je het mis, want ..............

mam-moet eten koken,....
mam-moet koffie zetten,...
mam-moet de was doen,...
mam-moet boodschappen doen,...
mam-moet de bedden verschonen...
mam-moet de rommel opruimen,...
mam-moet ramen lappen...

mam-moet strijken...
mam-moet helpen met het huiswerk,...

mam-moet zorgen dat het huis schoon is,...
mam-moet helpen in de tuin,...
mam-moet zorgen dat alle rekeningen op tijd betaald worden,...
mam-moet als het nodig is dokter zijn, ...

en als mam een man heeft met twee linkerhanden of een ontzettend luie, of helemaal geen man, moet ze ook nog electricien, timmerman, fietsenmaker, schoenmaker etc, etc, etc zijn, maar mam-moet vooral niet zeuren !!!!!!!!!