Spiritueel Dakloos

door Annette van Grondelle

Er was eens een bijzonder mens. Veel is er niet over hem bekend. Toch heeft hij het leven van velen veranderd en wordt er 2000 jaar later nog steeds over hem gepraat, zijn er kerken gesticht, oorlogen gevoerd, hulpverlening opgezet, ontwikkelingshulp gepleegd enz. in zijn naam.

Over zijn geboorte zijn 2 verschillende verhalen bekend vanuit de Bijbel en verder iets over de laatste 3 jaren van zijn leven. De laatste jaren van het leven van Jezus.

 

Maar wat weten we eigenlijk? Van eventuele ooggetuigen hebben we niets. Alles is uit, op zijn minst, tweede of derde hand.

 

Zijn boodschap is na al die eeuwen nog steeds mooi en vredelievend, maar helaas vaak verkeerd begrepen. Waar vrijheid moest komen kwam onderdrukking, waar gelijkheid moest zijn kwam hiërarchie en kwamen er machthebbers die bepaalden wat wel en wat niet gelezen mocht worden. Boeken werden verboden en vernietigd en wat niet vernietigd werd, werd wel veranderd en aangepast

 

Als je tegenwoordig een boek schrijft zet je daar je pseudoniem of naam onder. Vroeger echter, als iemand iets schreef en wilde daar een waarde aan hechten, gebruikte hij de naam van een belangrijk iemand. Zo lijkt het alsof de evangeliën door apostelen of mensen die met Jezus omgingen, geschreven zijn. Maar dat is dus niet zo. De schrijvers hopen gewoon dat ze met die namen meer gewicht in de schaal leggen.

 

Ook de brieven die op naam van de apostelen staan zijn door anderen geschreven.

Laten we een wandelingetje maken door de index van de Nieuwe Testament.

 

De evangeliën zijn dus niet door ooggetuigen geschreven en eeuwenlang bewust veranderd, er is ook van af gehaald en toegevoegd .

 

De brief aan de Romeinen is waarschijnlijk wel door Paulus geschreven en ook de brieven 1 en 2 aan de Korintiërs.

De brief aan de Galaten wordt ook aan Paulus toegeschreven evenals filemon, de eerste brief aan Thessalonicenzen en ten slotte Filippenzen.

Dat zijn dus 7 brieven.

 

Maar de brieven aan Efeziërs, Hebreeën en de tweede brief aan Tessalonicenzen echter stammen uit 95 na Chr. en zijn niet door Paulus geschreven.

De brief aan de Colossenzen is geen brief van Paulus

 

Ook de zogenaamde pastorale brieven, 2 aan Timotheus en één Titus zijn niet van Paulus hand. Deze dateren uit het einde van de eerste eeuw maar pas in de tweede eeuw op naam van Paulus gesteld.

 

Jacobus stamt uit de tijd NA de apostelen

De twee brieven van Petrus zijn niet eens van dezelfde schrijver. Petrus 1 stamt uit ong. 100 na Christus en Petrus 2 uit de tweede eeuw. De brief van Judas is uit de tweede eeuw

De 3 brieven van Johannes, zijn wel van één schrijver, maar van niet van apostel Johannes. Ze stammen uit de tweede eeuw.

 

Wie nog meer over deze dingen wil lezen, raad ik het boek “VALSHEID IN GESCHRIFTE” van Jacob Slavenburg aan.

 

De “handelingen der apostelen” is geschreven door Lukas, de arts. De naam “Handelingen der Apostelen” is er pas eeuwen later gegeven. Het waren brieven geschreven aan Theófilus, een kennis of familielid van Lukas.

Sommige dingen die hij schrijft heeft hij zelf meegemaakt. We vinden hier wat informatie over hoe enkele apostelen te werk gingen.

Het werd geschreven tussen 65 en 70 na Chr.

 

Dat zijn de boeken waar we het mee moeten doen. Ik zeg MOETEN, omdat er wel andere boeken waren en nog steeds zijn, maar waarvan kerken niet graag zien dat die ook gelezen worden.

Gelukkig is de dreiging van brandstapels voorbij en zijn we nu vrij zelf daarvoor te kiezen.

 

Hoewel niet altijd gemakkelijk te begrijpen, zijn die “andere boeken” heel mooi en vaak heel oorspronkelijk.

Ook daar zie je wel de gewoonte om boeken op andermans naam te zetten en zijn de meesten ook pas later geschreven, maar niet ontelbare malen herschreven.

Het Evangelie van Thomas is waarschijnlijk ouder dan de andere evangeliën uit de Bijbel. Het gevonden manuscript is uit de vierde eeuw, net als de oudste handschriften van de 4 Bijbelevangeliën.  Het is dus een heel belangrijk boek, waar de echte zoeker heel blij mee kan zijn.

Ook het evangelie naar Maria is heel bijzonder, met name voor de vrouw.

 

Het evangelie naar Maria is geschreven in de tweede eeuw, waarschijnlijk aan het begin. De evangeliën uit de Bijbel in de eerste eeuw, zo tussen de jaren 60/65 en 80 na Chr. Dus het evangelie naar Maria is niet veel jonger. Het kunnen daarom nog “verse” overleveringen zijn.

Laten we eens een stukje lezen.

 

De Gezegende groette hen allen met de woorden:’vrede zij met jullie. Breng mijn vrede voort. Let erop dat jullie niemand misleiden door te zeggen: “Zie hier” of “Zie daar”, want de Zoon des Mensen verblijft in jullie binnenste. Volg hem!

Die hem zoeken zullen hem vinden. Ga zo heen en verkondig het evangelie van het Koninkrijk. Leg geen andere bepaling op dan die welke Ik jullie heb gesteld. En vaardig geen wet uit zoals de wetgever, opdat jullie daar geen gevangene van worden.”

Toen Hij dit gezegd had, ging Hij heen.

 

Ze zijn erg bedroefd dat de Verlosser is gegaan en Maria troost hen.

We zien dan dat vooral Petrus en Andreas het er moeilijk mee hebben dat Jezus de vrouw verhief tot gelijke van de man.

Wij lezen bijvoorbeeld dat Petrus aan Maria vraagt om háár herinneringen aan de Verlosser omdat volgens hem Jezus haar meer liefhad dan andere vrouwen en zij verteld haar verhaal. En dat is best lang.

Vervolgens wordt Andreas boos omdat Jezus haar, een vrouw nota bene, meer heeft verteld dan aan hen, mannen. Petrus valt hem bij en zegt tegen de broeders: “De Verlosser heeft toch niet gesproken met een vrouw, verborgen voor ons en niet in het openbaar, zodat wij onszelf moeten omkeren en allemaal naar haar luisteren? Hij heeft haar toch niet verkozen boven ons?”

Maria huilt en zegt tegen Petrus dat ze die dingen niet verzonnen heeft en de Verlosser bedriegt.

Gelukkig neemt Levi het voor haar op en zeg tegen Petrus:”Ik zie je nu terwijl je redeneert met de vrouw zoals met tegenstanders. Als de Verlosser haar waardig heeft gemaakt, wie ben jij dan om haar te verwerpen?”

 

Hoewel Jezus de vrouw verhief en in de vroege kerk een gelijkwaardige rol gaat spelen, zien we dat de vrouw later in de geschiedenis een ondergeschikte rol spelen.

 

Als je de Bijbel leest zie je vier verschillende verhalen over het bezoek aan het graf. In Matheus 28 zijn het Maria Magdalena en de andere Maria die het graf bezoeken en aan wie Jezus als eerste verschijnt.

In Markus 16 verschijnt Jezus als eerste aan Maria Magdalena alleen ( Markus 16 is vanaf vers 9 tot en met 20 in de tweede eeuw toegevoegd) en in Johannes 20 verschijnt Hij eveneens als eerste aan Maria Magdalena.

Alleen in Lukas 24 zien we dat drie vrouwen naar het graf gaan en het leeg aantreffen en Jezus zich het eerste vertoont aan de Emmaüsgangers, mannen dus.

Maar de meeste evangeliën geven de voorkeur aan de vrouw als bevoorrechte om Jezus als eersten te aanschouwen.

 

Het Evangelie van Thomas is een verzameling teksten waaruit een hele andere Jezus naar voren komt. Teksten lijken soms op teksten uit het Nieuwe testament, maar zijn net anders. Geneigd zijn mensen daarom om te zeggen: “”zie je wel, die teksten kloppen niet.”

Maar misschien kloppen de teksten uit Thomas juist wel omdat ze veilig in een grot lagen waar ze niet eindeloos bewerkt en veranderd en aangepast zijn.

 

Maar ga zelf maar eens lezen in het boek “Schatgraven in Thomas” van Bram Moerland en voel dan zelf eens heel onbevooroordeeld wat je er van vindt.

Eén tekst zal ik hier als voorbeeld geven.

 

De verzen worden Logions genoemd.

Logion 3

Jezus zei:

Als jullie voorgangers zeggen:

Zie, het koninkrijk is in de hemel,

dan zullen de vogels je voorgaan.

Wanneer zij zeggen: Het is in de zee,

dan zullen de vissen je voorgaan.

Maar, het koninkrijk is in je binnenste

en in je oog.

Als je jezelf kent,

dan zul je ook gekend worden,

en je zult beseffen

dat je de kinderen bent van de levende vader.

Maar ken je jezelf niet,

dan verkeer je in armoede.

Je bent armoede.

 

De discipelen dachten dat het Koninkrijk Gods nabij was. Dat ze het snel verwachten konden. Men dacht dan aan een plaats, ergens op aarde vol vrede en gerechtigheid. Of in de hemel, na je dood.

Jezus spot een beetje goedmoedig en zegt, als je het in de hemel verwacht zijn de vogels er eerder dan jij, want jij kan niet vliegen.

Als je het in de zee verwacht, zijn de vissen beter af want die kunnen altijd in het water zijn.

Maar het koninkrijk Gods is in je als je beseft wie je bent. Een kind van de levende Vader. Maar dat zie je pas als je dat ook in een ander ziet. Dit wordt bedoeld met “in je oog.”

Zolang je je zelf en de ander niet ziet als kind van God ben je in armoede.

 

Logion 86

Jezus zei:

de vossen hebben holen

en de vogels hebben nesten,

maar de zoon van de mens

heeft geen plaats om zijn hoofd neer te leggen

en te rusten.

 

Wij kennen deze tekst ook in Mattheus 8:20 en Lukas 9:58

En Jezus zeide tot hem: De vossen hebben holen, en de vogelen des hemels  nesten; maar de Zoon des mensen heeft niet, waar Hij het hoofd nederlegge.

 

Als je deze tekst leest denken mensen vaak dat Jezus daarom geen woning had, maar in Mattheus 4:13 staat dat hij vanuit Nazareth in Kapernaüm was komen wonen. Hij had dus een woning.

 

Volgens gnostici betekent het dat Jezus geen richting aanhing, geen dak boven zijn hoofd. Spiritueel dakloos. Want als je ergens bij hoort ga je van die richting regels naleven. Voelt veilig, met zijn allen onder spiritueel dak. Maar dan maak je wel wij en zij en ben je niet meer vrij want je hebt regels, door mensen opgelegd.

 

Wat telt zijn je daden, je liefde, zonder daartoe gedwongen te zijn.

Te onderzoeken, zonder dat anderen uitmaken wat je er van moet geloven.

Kortom, vrijheid in geestelijk opzicht. En van daaruit je zelf en die ander en bovenal God leren kennen. Dat is rijkdom. 

 

Het evangelie van Thomas heeft 114 Logions met een mooie uitleg.

Er zijn meer van die oude boeken. Onderzoek alle dingen en behoud het goede.

 

Lees meer van de hand van Annette van Grondelle

 

 

Mormoons Forum

Beste MVG redaktie, ik las het stukje van Annette van Grondelle over spiritueel dakloos zijn. Ik merk dat ze regelmatig voor MVG schrijft vanuit een gnostisch gezichtspunt. Ik begrijp dat ze mensen wil aanmoedigen om wat meer zelfstandig te gaan geloven i.p.v. alles veelal op gezag aan te nemen.
Als ik denk aan Joseph Smith's begintijd kan ik me daar wel in vinden.
Zijn hele omgeving viel over hem heen omdat hij zomaar durfde beweren dat hij persoonlijke visioenen kreeg. Dat mocht natuurlijk niet!
De gevestigde kerkelijk hierarchie kwam in het geweer en zette zich af.
Het lijkt mij juist het kenmerk van de Herstelling dat steeds weer benadrukt wordt dat God persoonlijk tot zijn kinderen spreekt, en dus de ooorspronkelijke kanalen van communicatie voortdurend "herstelt".
Wat we in de kerk wel nastreven is eenheid, niet zozeer in denken als wel in "richting" als u begrijpt wat ik bedoel. Het een sluit het ander niet uit: onze kerk is een lekenkerk waar onze leiders en leidsters voortdurend van functie wisselen zodat zaken niet persoonlijke voorkeur weerspiegelen, maar gezamelijk streven.
Daarbinnen is plaats voor een veelvoud aan meningen en ervaringen, uw MVG site is daar een bewijs van zou ik zo zeggen. Ik las onlangs ergens op uw site (weet niet meer waar) dat we als heiligen der laatste dagen soms de neiging hebben onze apostelen en profeten op een voetstuk te plaatsen - heel menselijk- maar waar zij zelf niet om gevraagd hebben! Integendeel, het valt me juist op hoe eenvoudig en weinig ambitieus de meeste kerkelijke leiders zijn die ik persoonlijk en op afstand ken. Wat mij betreft zijn we dan ook doorgaans zelf het grootste obstakel tot zelfstandig geloven, en ik ben dankbaar dat we elkaar in onze kerk steeds weer beginselen voorhouden als persoonlijke openbaring, individuele verantwoordelijkheid, en een eigen uniek getuigenis.
Dat we dit allemaal - en nog veel meer - samen mogen doen binnen onze hechte geloofsgemeenschappen, is als je het goed beschouwd, heel bijzonder in deze tijd.
Wie zijn oor te luisteren legt merkt dat men het over het algemeen betreurt dat mensen zo weinig echte persoonlijke contacten meer hebben, dat zij zich niet meer deel van een voedende en aandachtschenkende gemeenschap weten. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen weet al deze elementen in zich verenigd: zelfstandig geloven en persoonlijk getuigenis ontwikkelen binnen de warmte van de geloofsgemeenschap!